About a Girl

A New Start

2011-10-15T02:57:00.002+02:00

Op dinsdag 19 Januari 2010 zwoor ik dat het jaar anders zou worden. Geweldig zou zijn. De jaarwisseling had een niet zo prettige verassing met zich meegebracht, maar ook een les waar ik nog lang op kon teren. Een les die zich helemaal tot in 2011 heeft voortgesleept. Maar het is die opmerking die mijn aandacht trok, toen ik net stukjes las van de dingen die ik zo lang geleden geschreven heb. Dat 2010 geweldig zou worden..

Ik had gelijk. Natuurlijk, de eerste maand was niet al te prettig, maar hoewel ik dacht dat ik er nooit meer bovenop zou komen, dat de schade onomkeerbaar was, ging de schakelaar al snel om. Sommige keuzes van die eerste paar maanden waren misschien niet al te slim, maar ik was het zat om onzeker te zijn. Ik had een nieuw doel. Mensen leren kennen. Jongens, leren kennen. -en dat ging me misschien iets te goed af-

Het resultaat;
Spontaan naar een feest gaan van jongens die je eigenlijk niet kent, omdat je ze een week daarvoor pas hebt leren kennen op het strand. En op dat feest leer je de jongen kennen die je hele wereld op zijn kop zet..
Hoewel niet alle keuzes van die eerste paar maanden even goed voor me waren, hebben ze me direct naar Tim geleid. Van spijt is geen sprake. Waarom zou ik spijt hebben van wat uiteindelijk het beste besluit uit mijn leven is geworden?
Je zou het niet geloven als ik je vertelde wat ik in die tijd allemaal heb meegemaakt. -zelfs ik sta er soms nog van te kijken- Het komt erop neer dat Tim mijn wereld inderdaad op zijn kop heeft gezet, maar op een goede manier. Ik heb een nieuwe start kunnen maken.

De les van de vroege uren in 2010 heeft pas zijn uiting gedaan in het voorjaar van 2011, toen ik me realiseerde dat er iemand uit mijn leven verdwenen was die ik eigenlijk helemaal niet kwijt wilde. Vanaf dat moment hebben we weer contact met elkaar, en ik ben blij dat ik die eerste stap gezet heb. Ook zij is een belangrijk deel van mijn verleden, en nu ook weer van mijn heden. het heeft misschien even geduurd, maar als je iemand echt in je leven wil hebben, is vergeving niet meer zo moeilijk.

Natuurlijk is niet alles makkelijk, en er zijn dingen waar nog aan gewerkt moet worden. Maar voor het eerst in jaren heb ik weer het gevoel daadwerkelijk vooruit te gaan. Die zogenaamde slechte keuzes gaven me het liefste vriendje wat ik me ooit had kunnen wensen. En wie had ooit gedacht dat ik überhaupt voor mijn 30e een vriend zou vinden? -ik niet -
Hij is het beste wat me ooit is overkomen, en laat hem nooit meer gaan.

Een nieuwe start, nieuwe kansen.
Veel erger kan het niet worden, toch?

Mood: Determined
Drinking: Cola Light
Listening to: Discovery Channel

What's on my mind? This year is going so fast..

De jeugd van tegenwoordig

2010-08-27T22:31:00.001+02:00

Het is vrijdagavond en je komt net uit je werk. Onderweg naar huis kom je langs een park waar een stel jongeren op een bankje zitten. Ze kijken je een beetje na, en beginnen kei hard te lachen als ze denken dat je buiten gehoorafstand bent. Je loopt hoofdschuddend verder. Hangjongeren zorgen alleen maar voor overlast.

Tja, wat doe je eraan? Ze scholen vaak samen in wat grotere groepen, en om daar nou in je eentje wat van te zeggen?
Maar wat mensen zich vaak niet realiseren, is dat die zogenaamde 'hangjongeren' helemaal geen kwaad in de zin hebben. Ja, ze maken zo nu en dan wel eens opmerkingen die nergens voor nodig zijn, maar om nu meteen van overlast en agressiviteit te spreken? Ze willen alleen maar lol maken, en als anderen er een probleem van maken dat ze bij elkaar zijn.. ja, dan kan ik me er wel wat bij voorstellen dat ze dan zelf ook voor problemen gaan zorgen.

Maar weet je wat nog veel erger is dan hangjongeren? Hangouderen. Nee, laat me dat even anders formuleren. Gewoonweg ouderen op straat. Ze denken dat ze het recht hebben om alles te zeggen, te gaan en staan waar ze willen en ze denken dat ze overal mee weg kunnen komen. Geloof me, ik heb er alleen vandaag al genoeg van meegemaakt.
Bijvoorbeeld: de bejaarde met een scootmobiel. Als je denkt dat ze voor je aan de kant gaan dan heb je het goed mis. Of als je denkt dat ze om je heen zullen rijden, dan heb je het al helemaal verkeerd. Ook zoiets leuks; als je ergens staat, en er is aan beide kanten nog meer dan genoeg ruimte om een scootmobiel langs te laten, denk nou niet dat ze om je heen rijden of op z'n minst aan je vragen of je even alsjeblieft een stapje opzij zou willen doen. Nee joh, er zit zo'n leuke toeter op die dingen, het is veel socialer om die te gebruiken!
In de afgelopen maand alleen al heb ik meer dan eens de neiging gehad om dat soort ouderen een mep te geven. Sommige zijn zo ontzettend onbeschoft, daar kan zelfs een groep agressieve hangjongeren niet tegenop.
Vandaag bijvoorbeeld. Een vrouw had 4 flessen wijn, die ik voorzichtig aan de kant had gezet. Dus, niet op de band omdat ik bang ben dat ze dan vallen. Er is nog nooit iets mis gegaan. Tot vandaag. Ik had net de laatste fles neergezet, draai me om om het volgende product te pakken, en zie de vrouw de fles wijn omstoten. Ze kijkt me aan en het eerste wat ze zegt is: "Ja, die moet je daar ook niet neerzetten hea!"
Wow. Wacht even. WAT?! Haha, jij -inderdaad, voor mensen die mij benhandelen alsof ik minder ben dan hen zijn een 'jij' voor mij- bent grappig. Ik was niet eens in de buurt van die fucking fles, en je probeerd mij de schuld te geven? Who the hell do you think you are?! Ik maakte haar dus ook even heel duidelijk dat ze niet moest proberen mij de schuld in de schoenen te schuiven. Jij staat voor lul. Wat, klant is koning? Niet aan mijn kassa. Niet als je mij van dingen gaat beschuldigen die ik echt absoluut niet gedaan heb. En dan ook nog gaan lopen snauwen?
"Krijg ik nog een nieuwe fles of wat?"
"Nou nou mevrouw, doe eens even rustig."
Fuck off.
Dat je iets laat vallen, geen enkel probleem. Kan gebeuren. Ik hoef het niet te betalen en als het druk is hoef ik het ook niet op te ruimen. Maar op het moment dat je tegen mij gaat lopen kutten..

Het probleem met die mensen is dat ze naar mij toe komen omdat ik de jongste ben van alle medewerkers bij de kassa. Ze dénken dat ze me dan makkelijk kunnen intimideren ofzo, en dus geven ze vrij snel een grote bek. Haha, als ze graag hun bek opentrekken tegen mensen die alleen maar hun werk doen en verwachten dat er dan onderdanig weggekeken en geknikt word, kunnen ze beter naar één van m'n collega's gaan, want dat pik ik van niemand niet.
Zoals laatst; er was een vrouw en die kwam heel demonstratief met 2 afgeprezen bossebollen aanzetten en zei tegen haar man dat ze even moest opletten want 'die caissières doen het altijd fout'. -dan ben ik al pissig, al blijf ik natuurlijk gewoon glimlachen-
1) Als je met zo'n houding naar me toe komt, ben ik al niet zo blij met je.
2) Nu ga ik controleren of je producten wel écht afgeprijst zijn.
SUPRISE!! Mevrouw had ergens anders de 'afgeprijst' sticker afgehaald. Slechts één van de twee was daadwerkelijk afgeprijst. Mevrouw had natuurlijk niet verwacht dat ik het zou controleren omdat ze zei dat ze er zelf op zou letten of ík het wel goed zou doen. You fail madam. Now get the fuck out of my sight.

Dat doen de ouderen mensen vooral. Ze kijken neer op 'de jeugd van tegenwoordig', alsof het vuil is, alsof ze slecht gemanierd zijn, waardeloos, respectloos. Maar zelf zijn ze vele malen erger. En zijn ze soms vergeten dat zij degene zijn die ons opgevoeden?

Die volwassenen van tegenwoordig, die kunnen er wat van. Het stomme is, als er een stuk of acht bejaarden in het park samenkomen is dat gewoon gezellig. Waarom is het samenscholing bij jongeren? Ik ben tegenwoordig meer op m'n hoede als ik een chagarijnige oude man zie dan wanneer ik een stel leeftijdsgenoten zie.
Waarom oordelen mensen zo snel? Waarom denken oudere mensen dat ze 'meer' zijn dan iemand van 18? Oke, je hebt een aantal jaren meer op deze aardkloot rondgelopen, maar dat geeft je nog niet het recht om mij de grond in te trappen. Ga dat even bij je eigen kinderen doen ofzo. En reageer je humeur a.u.b niet op mij af, daar ben ik niet zo van gedient.

Bleh. Ik word gewoon wéér boos. Laat ik maar gewoon even stoppen.

Change

2010-08-22T00:47:00.004+02:00

Oke. Misschien heb ik dieze blog een beetje verwaardeloost de afgelopen maanden. Of, er is gewoon zo ontzettend veel veranderd, dat ik er geen tijd voor heb gehad om te schrijven.
Er is verandering geweest. Heel veel verandering.

Om te beginnen is Loser voor altijd uit ons leven. Na al die jaren is hij eindelijk weg, en heeft hij geen -directe- invloed meer op ons leven. Natuurlijk is er te veel gebeurd, ik zal het nooit vergeten, wil dat ook niet, maar hij is in ieder geval nú niet meer in ons leven.

Ik ben een thuisstudie Journalistiek begonnen. Ook een enorme verandering, aangezien ik altijd heb gezegd dat ik helemaal geen interesse heb in journalistiek. Ik wil boeken schrijven, geen artikelen over dingen die me eigenlijk vrij weinig boeien. Na een half jaar supermarkt denk je daar wel anders over hoor! Dus, daarben ik nu al een tijdje mee bezig. Dat valt toch wel een beetje tegen trouwens, de eerste 8 hoofdstukken zijn inleidend -really, eight freakin' chapters to introduce a freakin' course?!- en dat is behoorlkijk saai. Ik heb het nooit zo gehad op lijstjes met begrippen uit m'n hoofd leren. Nu heb ik er elk hoofdstuk wel drie, als het er niet meer zijn. Maar goed, ik weet waar ik het voor doe.

Maar de grootste verandering zit waarschijnlijk toch in het feit dat ik sinds 3 maanden en 2 weken een vriend heb.
Dat heb je goed gelezen, ik, het meisje dat een behoorlijke hekel heeft aan mannen, heb een vriend.
Ik heb hem leren op een feest van een jongen die ik heb leren kennen op het strand. Ik was samen met Tanja naar het strand geweest en raakte aan de praat met drie gozers. Toen ze weg gingen hebben we telefoonnummers uitgewisseld, en later werd ik uitgenodigd om naar het feest van één van hen te gaan. En, obviously, ik ben gegaan. Beetje onverantwoordelijk, zul je denken. Je kende die gozers amper, en bent zomaar naar hun huis gegaan. Uhm, ja. In die periode had ik eigenlijk aan alles en iedereen lak, en wilde ik ook onverantwoordelijk zijn. In't kort, ik was mezelf een beetje beu en wilde alles doen waar ik in het verleden zo op tegen was. Naar feestjes gaan van jongens die je niet kent hoorde daarbij.
En op dat feestje leerde ik Tim kennen..
Heb je het wel eens meegemaakt dat je iemand leerde kennen en je direct het gevoel had dat je die persoon al jaren kent? Een click, als het ware. Ik kan het nog steeds niet helemaal omschrijven wat het precies was. Het zorgde er in ieder geval wel voor dat ik niet naar huis wilde; ik wilde die jongen beter leren kennen, die vanaf het eerste moment mijn aandacht had weten te pakken. En dus ben ik niet naar huis gegaan die avond, laat staan dat ik heb geslapen.
Het typische is, de week voor het feest had ik een heel raar gevoel, alsof er iets ging gebeuren, alleen wist ik niet wat. Dit gevoel werd soms zo erg dat ik hoofdpijn kreeg. Ik werd er helemaal gek van. Na het feest was dat gevoel direct verdwenen, en werd vervangen door een nieuw gevoel..
Aan het begin van het jaar zei ik het al, dit jaar word anders. Alles, word anders. Maar dat ik dit jaar een vriend zou hebben.. dat stond niet echt op m'n lijstje met dingen die ik perse wilde veranderen. It just happened.

Er zijn een heleboel goede veranderingen geweest, sommige wat minder. Het beginnen van een studie en het vinden van Tim waren bijvoorbeeld extreem goede veranderingen, hoewel ik er nog steeds aan moet wennen. Een minder leuke verandering is het feit dat m'n beste vriend momenteel in Nigeria zit voor stage -hoi Robert! - en dat ik hem dus moet missen. Niet echt een 'verandering' though, maar wel iets belangrijks, en het is niet echt leuk. Voor mij. Voor hem wel natuurlijk.

Ik heb het de laatste maanden ontzettend druk gehad. Heb zelfs amper nog tijd om in m'n dagboek te schrijven! En ik heb al bijna 2 maanden geen boek meer uitgelezen . Maar.. ik ga proberen weer regelmatig updates te plaatsen. Ik kan echter niks beloven..

Mood: content
Drinking: cola light
Listening to: Slowdancing in a Burning Room - John Mayer [live in L.A.] ♥

Uitspraken van de dag..
Johan: "Ga je morgen mee?"

Shannen: "Waarheen?"

Johan: "Naar de kloten."

Shannen: "Oke, hoe laat?"

Some things never change.

Whats on my mind: All the little things.. ♥

To Write Love On Her Arms

2010-02-25T00:59:00.002+01:00

Taboe, dat is het woord dat gebruikt woord voor hetgene waar 'To Write Love On Her Arms' zich voor inzet.
TWLOHA is ontstaan uit een verhaal van Jamie Tworkowski, over Renee Yohe, die geen hoop meer had op een toekomst. Renee had meer problemen dan één 19-jarig meisje zou mogen hebben, en had al geprobeerd een einde aan haar leven te maken toen vrienden besloten dat ze naar een afkick-kliniek moest. De kliniek wilde haar echter niet direct opvangen. Ze vonden de wonden op haar linkerarm, waar ze de woorden "FUCK UP" in had gekerft met een razor, nog maar enkele uren ervoor. Ook zou ze te veel drugs in haar systeem hebben, waardoor ze tot een risico-groep gerekend werd die ze nu eenmaal niet toe konden laten. Ze moest vijf dagen later maar terug komen..
Vijf dagen zijn lang, maar ze had steun. Zonder die mensen zou ze er nooit door die vijf dagen heen gekomen zijn. Maar daar houd het niet op. Om de kliniek te kunnen betalen, lieten ze T-shirts maken om te kunnen verkopen, met inspirerende teksten. To Write Love On Her Arms was geboren.

Tegenwoordig gaat het goed met Renee, en ze heeft het haar levensdoel gemaakt om zoveel mogelijk mensen te helpen die met dezelfde problemen als zij te kampen hebben. Ze wil dat mensen gaan praten over depressie, verslaving, zelfbeschadiging en zelfmoord, in plaats van hun ogen ervoor te sluiten. Bij het ontstaan van TWLOHA zijn ze er achter gekomen dat er ontzettend veel mensen zijn die met dezelfde problemen zitten, maar niet weten waar ze terecht kunnen voor hulp. Niemand wil er immers over praten, het is fout om flaws te hebben en je bent zwak als je depressief bent. Stel je niet aan! De mensen hebben niet door dat dát de grootste fout is die je kan maken; het probleem ontkennen.

Hoe kan iets dat zo vaak voorkomt nou zo'n groot taboe zijn? Elk jaar zijn er een miljoen mensen, wereldwijd, die gewoon niet meer weten wat ze moeten doen en het nut van ademhalen niet meer inzien. Een miljoen mensen die een uitweg zoeken, een uitweg die ze in al die andere taboe's niet meer kunnen vinden. Het enige dat zij nog zien, is zelfmoord. Elke 40 seconde, besluit iemand dat hij/zij het leven niet meer waard is.
Elke. 40. Seconde.

Het bizarre is, bij die statistieken worden de pogingen tot zelfmoord niet meegerekend, en die ligt zo' n 20x hoger dan het werkelijke getal. Waarom sluiten mensen hun ogen, terwijl we allemaal juist een hand uit zouden moeten steken? Waarom is het zo moeilijk om in te zien dat mensen niet perfect zijn, niet alles alleen kunnen, en misschien zelfs jouw hulp nodig hebben om te kunnen overleven. Heb jij dan nooit gedacht dat het allemaal geen zin meer heeft?
Ze zeggen wel eens dat een glimlach al iemand dag kan maken, moet je voorstellen wat je met het leven van een ander kan doen als je ze laat merken dat het er wel degelijk toe doet of die persoon blijft leven of niet..

Ik heb me aangemeld bij de Street Team van TWLOHA, omdat ik mee wil helpen de visie werkelijkheid te maken. I want people to be aware. Helaas gaat dat niet vanzelf. Het is bizar dat er in Nederland, het land waar je zogenaamd overal je mening over mag geven, nog steeds een taboe rust op alles waar TWLOHA voor staat. Daar moet verandering in komen, en ik ga daar aan meehelpen..

Mood: determined
Drinking: cola light
Listening to: All I Wanted - Paramore

Uitspraken van de dag..
Shannen zoekt nieuw brilmontuur uit:
"Maar dat ziet er zo intelligent uit, zo ben ik niet!"
Ma, Shannen en ik zitten in de auto:
Ik: "Hee, een quat!" *kijkt beter* ... "Oops.."
Dat bleek een scootmobiel te zijn..

Whats on my mind: To Write Love On Her Arms..

I get it..

2010-02-13T22:30:00.004+01:00

Ik snap het. Ik snap waarom er mensen op de wereld zijn die zich helemaal verliezen in dingen als LARP (Live-Action Role Playing) of gewone Games. En natuurlijk zijn er de mensen die films kijken of boeken lezen -guilty-, en ik snap het.
Het echte leven is gewoon boring. Oke, er gebeurd veel shit. Er zijn genoeg crimielen die je dagelijks op straat tegen komt en naar het schijnt is er in elke klas minimaal één slachtoffer van huiselijk geweld, misbruik of iets anders in de categorie 'dat wil ik zelf liever niet meemaken'. Maar het is allemaal 'down to earth'. In de maatschappij van tegenwoordig horen die dingen ook allemaal thuis in de categorie 'normaal'. We horen ervan op het nieuws, lezen erover in de krant, praten erover met onze vrienden en kennissen en reageren vaak geschokt. Maar zijn we dat echt?

Je hebt Real Life, maar je hebt ook Fantasie. Als ik mocht kiezen tussen het leven dat wij leiden en de dingen die je leest in boeken en ziet in films.. Volgens mij is het niet nodig om te zeggen wat ik zou kiezen..
Heb je je weleens gerealiseerd hoe anders het zou zijn als, let's say, LotR for real was, in plaats een wereld die is ontstaan in het hoofd van Tolkien? Ben je op weg naar je werk, staat er ineens een boom op die even oversteekt omdat hij even wil praten met de boom aan de andere kant. Of je komt thuis en komt tot de conclusie dat die niet langer van jou is, omdat een draak hem heeft geclaimed toen jij aan het werk was om het huis te kunnen betalen. Het zou bizar zijn, maar o zo geweldig..

Oke, ik heb een zwak voor dingen die 'beter' klinken dan de dingen die er in deze wereld gebeuren. Hier ben je heel wat als je meer diploma's hebt dan er carière's zijn, maar daar.. Daar ben je geweldig als je speciale gaves hebt of whatever. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik de laatste.. 2 jaar liever een ander soort wereld.
Niet meteen oordelen, want er zijn heel wat meer mensen die mijn kant zouden kiezen met de hele opkomst van de New Age Vampire. Vampires zijn hot, en daar zijn héél veel mensen het erover eens. Oke, vooral tienermeisjes die gewoon schoon genoeg hebben van alle klootzakken in de wereld. Elke tiener zou Stefan Salvatore kiezen over mr. Cheater. Toch?
Opheldering: Stefan Salvatore is één van de hoofdrolspelers in de nieuwe Net5 serie the Vamipre Diaries. Als je niet van die serie gehoord hebt, shame on you! Die serie is Epic. Eigenlijk is het een boekenserie (die al meer dan een jaar op m'n wishlist staat )en na de eerste aflevering wist ik het al; dit gaat een nieuwe obsessie worden. En ik heb gelijk gehad, want morgen komt de derde aflevering en ik kan niet wachten. -shut up, ik weet dat ik wel zal moeten- En mijn motieven zijn een beetje.. twijfelachtig.
But let's face it, als we ons nu even voorstellen dat Stefan géén vampier is -hoewel dat absoluut iets toevoegd aan zijn.. geweldige uitstraling - en dat hij eigenlijk heel normaal is. Dan nóg zijn er géén mannen zoals hij in de wereld. Échte mannen zullen niet doorhebben dat je alleen zegt dat het goed met je gaat omdat je weet dat degene die de vraag stelt eigenlijk niet wil weten hoe het écht met je gaat. Die zullen niet langs je huis komen, alleen om te kijken of je veilig aangekomen bent -zonder stiekeme bijbedoelingen te hebben!-. En ze zijn zéker niet zo romantisch. -er is niets romantisch aan een vent die constant naar je billen grijpt of seksueel getinte grappen maakt -
En net zoals vrouwen graag naar series zoals die kijken omdat de mannen erin gewoon way more sexy zijn dan die in real life, kijken mannen met dezelfde redenen naar tv-programma's. -de gemiddelde vrouw in real life heeft nu eenmaal geen dubbel D en loopt niet de hele dag in minirokjes en shirtjes met een decolleté waar je U tegen zegt met killerheels als finishing touch- Het is alleen jammer dat de mannen er niet van lijken te leren...

Zoals gewoonlijk raak ik weer geheel afgeleid. My point is, fantaseren over werelden waarin Vampieren bestaan is helemaal niet zo raar als het in eerste instantie misschien lijkt. Iedereen heeft wel eens een break van real life nodig, en waarom dan niet in een wereld waarin je elk moment overvallen kan worden door types als Stefan? -waar kan ik me opgeven??-
Stiekem vind ik het best jammer dat het allemaal is wat het is; fantasie. Seriously, ik zou geen bezwaar hebben om in zo'n wereld te leven, hoe eng het dan misschien ook is..
Who am I trying to fool? Wat is er eng aan Stefan?

Mood: devious
Drinking: cola
Listening to: I Promise - Set it Off

Shannen is in de ontkenning..
"Ik ben niet laat, ik hou gewoon van rennen!"

"Ik lig niet te slapen, ik ben aan het nadenken!"
To be continued..

Whats on my mind: how to distract myself?

Guns/Hands

2010-02-03T08:46:00.001+01:00

'Why is it that, as a culture, we are more comfortable seeing two men holding guns than holding hands?'

Leg me dat maar eens uit.
Ik zit hier het nieuws te kijken -ja dat doe ik. ik lees ook de krant- en daar komt net voorbij dat je niet in het Amerikaanse leger mag als je ervoor uit komt dat je homo bent. Je mag er wel in, als je homo bent, zolang je dit maar geheim houd. Belachelijk.

Waarom is het zoveel makkelijker voor mensen om te accepteren dat twee mannen met geweren rond paraderen, maar raken sommigen volledig in de stress als er een homosexueel stelletje voorbij loopt? Zou het niet andersom moeten zijn, of ben ik nu gek? Volgens mij heb je meer te vrezen van de mannen met geweren, aangezien een homoseksueel stel hoogst waarschijnlijk te druk bezig is met gelukkig zijn dat ze uit de kast zijn dan de mensen om hun heen met vooroordelen.

Dit moest er gewoon even uit, misschien dat ik het later nog even mooier maak of er een stuk bij schrijf...

Kijken zonder te zien..

2010-01-20T00:42:00.001+01:00

Vertel eens eerlijk; hoe vaak neem je de tijd om stil te staan en om je heen te kijken?

Ik zie het de hele dag door; mensen die gehaast van de ene winkel naar de andere rennen, waarbij ze amper de moeite nemen om werkelijk gedag te zeggen tegen degene achter de balie -die hoogst waarschijnlijk al niet zo'n topdag heeft en alweer wegstormen nog voor de bon goed en wel geprint is. Gezellige mensen zijn dat. Vaak heb ik het idee dat ze me nieteens écht zien. Ze kijken me wel aan, maar kijken en daadwerkelijk zien zijn twee totaal verschillende dingen. En als ik ze een prettige dag wens beginnen ze nog net niet sarcastisch te lachen, alsof ik een hilarische grap heb gemaakt, alsof ik het niet meen. Als ik het niet meen, zeg ik het ook niet.
Ook als het rustig is en er even de tijd is om doelloos voor me uit te staren. Is het je ooit opgevallen hoe mensen over straat gaan? Dan bedoel ik niet de gehaaste tret, want het is tegenwoordig normaal om haast te hebben. Je word pas raar aangekeken als je voorbij slenterd. Dan ben je ineens een nietsnut zonder leven. Want je 'slenterd'. Niet te vergeten, je bent niet in een verhit telefoongesprek waar iedereen van mee kan genieten die niet zelf in zo'n vergelijkbaar gesprek is.
Wat ik bedoel is dat mensen gewoon langs elkaar heen lopen. Geen vriendelijke begroetting, nog niet eens een glimlach. Nee, de meesten staren nors voor zich uit -als ze dus niet aan de telefoon zijn- en lijken permanent chagarijnig.

Als je ergens een hapje gaat eten, of rustig een kopje koffie gaat drinken en op zoek gaat naar een plek om te zitten, wat is dan het eerste waar je oog op valt? Het lege tafeltje in de hoek. Niet het tafeltje waar een persoon lusteloos naar zijn eten staart. In fact, vaak zien we de mensen die op datzelfde moment op dezelfde plek zijn niet eens. Omdat we niet kijken. En wie haalt het nu in zijn hoofd om bij een vreemde aan tafel te gaan zitten?

Als je op weg bent naar je werk of school of wat dan ook, hoe vaak kijk je dan om je heen om te zien wat er eigenlijk allemaal te zien is? Ga voor jezelf eens na hoe vaak je gewoon compleet stopte met wat je aan het doen was, om te zien hoe de lucht van kleur veranderd wanneer de zon onder gaat? Hoe vaak heb je genoten van de regen, in plaats van het te vervloeken. Hoe vaak?

Ik verwacht niet dat mensen gewoon bij iemand aanschuiven in restaurants of dat ze iedereen die ze op straat tegenkomen begroeten, maar waarom zien mensen tegenwoordig niet meer? Iedereen vervloekt regen, wind en sneeuw, en als de zon dan eindelijk schijnt is het weer te warm. Mensen worden boos als ze ruw behandeld worden, maar zijn zelf vaak nog erger.
Mensen kijken, maar zien niet meer. Waarom heeft nog steeds vrijwel niemand door dat oogkleppen je alleen maar ongelukkig maken?

Mood: annoyed
Drinking: cola
Listening to: Pages & Paragraphs - Set it Off

Whats on my mind: some stranger..

2010

2010-01-19T23:40:00.000+01:00

Oke oke, ik moet meer schrijven, helemaal mee eens. Schrijven is therapie, het helpt je om dingen van je af te zetten en te verwerken. Maar soms.. Soms kan het opschrijven van je gedachten juist de ergste marteling voor jezelf zijn. Het fijne aan gedachten is dat ze in je hoofd opgesloten zitten. Je kan ervoor kiezen om die gedachten uit te spreken, of ver weg te verstoppen en nooit meer tevoorschijn halen. Het is mogelijk om zelfs met je gedachten tegen jezelf te liegen. De meest voorkomende manier: ontkenning.

De afgelopen 10 dagen waren niet bepaald standaard dagen. Niet omdat er weer een nieuw jaar is aangebroken. Nee, omdat ik het nieuwe jaar in ben gegaan met de wetenschap dat vertrouwen echt iets bijzonders is. Heel bijzonder. Zo bijzonder, dat sommige mensen dat gebuiken om hun eigen behoeftes te bevredigen, omdat ze weten dat je hen vertrouwt.
Maar het is allemaal om de lessen, toch? In de laatste minuten van 2009 heb ik maar weer eens geleerd dat niets is wat het lijkt. Niets.
Het voordeel van dit alles is dat het jaar écht niet slechter kan worden. Ik ga niemand vervelen met de details van dit verhaal, maar geloof me als ik zeg dat niets me dieper zal raken dan wat ik nu weet. Want niets kan mijn vertrouwen nog verder kapot maken. Gaat een beetje moeilijk als er praktisch niks van over is.

But, Life goes on. Ik ga mijn energie niet verspillen aan mensen die niet te vertrouwen zijn, of glashard in je gezicht liegen. Dit jaar word anders. Ik bén al anders. Dit jaar word geweldig.

Complete Failure

2009-12-06T14:38:00.000+01:00

Af en toe heb je van die dagen dat alles mis gaat. Of je hebt een dag waarop één ding zo erg mis gaat, dat de rest van de dag bij voorbaat gewoon al klote is. Op de één of andere manier, krijg ik het voor elkaar om het laatste te doen.
Gisteren moest ik voor ik naar m'n werk ging nog even de honden uit laten. Geen probleem. Ik was misschien wel een beetje aan de late kant, maar aangezien ma me weg zou brengen was dat geen probleem. Sowieso, met vind ik het niet erg om een beetje laat te zijn op een zaterdag aangezien degene die mij af moeten wisselen ook altijd te laat zijn. Maar goed, ik liep dus gewoon met de honden het normale rondje met een iets sneller tempo dan noodzakelijk. Eerst kreeg Sullivan het voor elkaar om er vandoor te gaan, waardoor ik er achteraan moest sprinten. Oke, kan gebeuren, niet zo'n groot probleem en een sprintje is ook wel goed voor mijn niet zo goede conditie.
Maar tegen de tijd dat ik halverwege het pad was, begon het serieus uit het niets te regenen. Regen is oke, ik hou van regen. Vooral s' avonds of als ik nergens meer naartoe hoef, zodat ik lekker naar buiten kan. Maar als ik naar m'n werk moet is het minder prettig. Mijn haar heeft de gewoonte om na regen te gaan krullen. Ontzettend schattig hoor, maar niet als m'n pony dat doet, en vooral niet als ik daarna vijf uur lang achter de kassa moet zitten.
Dus, het laatste stukje besloot ik te joggen. Dat doe ik wel eens vaker, als het extreem koud is en ik ben te eigenwijs om de moeite te nemen en een jas aan te trekken, bijvoorbeeld. Maar zoals ik eerder al zei, soms heb je van die dagen.
Bij de laatste hoek ging ik door mijn enkel. En niet zomaar even omzwikken, nee totaal met de bijbehorende misselijkmakende *knak* van een bot dat niet hoort te *knakken*. Ik kan er niet meer op staan. Geweldig, was het enige wat door mijn hoofd schoot. En nog een aantal woorden die ik maar niet zal herhalen..
Dit was dus een typisch geval van fail.

En dat terwijl ik eigenlijk toch best wel zin had in werk. Ja, dat hoor je goed, ik had zin in mijn werk. Ik had zin om naar de etenswaren van voornamelijk chagarijnige mensen te scannen tussen leeftijdsgenoten die zich overduidelijk blijven afvragen hoe ze in hemels naam op het idee gekomen zijn om te werken achter de kassa.
Natuurlijk, er zijn leukere dingen in de wereld, maar in tegenstelling tot mijn leeftijdsgenoten heb ik een manier gevonden om het werk ook écht leuk te vinden. Hier ga ik misschien nog wel eens verder op in -dit is wat ik bedoelde met mijn 'motivaties'-, maar het gaat nu even niet om hoe leuk mijn werk wel niet was. Sure, het is behoorlijk lachwekkend hoe de meiden van de zaterdagploeg mij niet lijken te mogen, terwijl ze me helemaal niet kennen, en het is nog leuker hoe groot het contrast is tussen hen en hoe de gozers met mij omgaan. Maar dat is niets nieuws.. Op de een of andere manier 'haten' meiden mij altijd -vooral degene met een laag plamuur waar je U tegen zegt- en kan ik ontzettend lachen met de gozers.
Anyways, hoeveel lol ik ook had -met de gozers- en hoe blij ik ook was dat ik toch 2x pauze had ondanks dat ik maar 5u hoefde te werken, was het een complete failure. Vooral omdat één zeker persoon het leuk vond om me even te vertellen hoe hij naar de Selexyz ging na zijn werk. Daar ben ik al maanden niet meer geweest, en meneer vertelde even vrolijk dat hij om 1u al ging. Thank you. Maakt niet uit hoor, hij is dan wel zo 'lief' om volgendde week het boek mee te nemen zodat ik het kan zien. De achterkant lezen weet je wel, maar niet de inhoud. Lief van'm, toch?

Dus. Ondanks dat het enige wat mis ging eigenlijk gewoon het falen van mijn enkel was, was de dag behoorlijk verpest. Gelukkig zijn er dan nog altijd pijnstillers en oxazepam. Niet dat de pijn verholpen werd ofzo, maar ik heb in tijden niet zo lekker geslapen als vannacht. Lang leve oxazepam.

Anyways.. voor degene die zich afvragen wat voor motivatie dan wel niet is, I'm not gonna spill the beans just yet. Misschien vertel ik het ooit nog, but don't bother asking.

Mood: crappy
Drinking: sinas
Listening to: Weightless [acoustic] - All Time Low

Whats on my mind: Coco &nd Pretty Eyes

I'm back

2009-12-03T19:42:00.004+01:00

Dus, November was een hectische maand. Niet alleen was ik nog maar net begonnen bij mijn nieuwe baan, November is de maand van NaNoWriMo.
In 2007 hoorde ik er voor het eerst van, en ik was ontzettend enthousiast. Maar natuurlijk kwamen school, vrienden, familie en vergeetachtigheid steeds om het hoekje kijken. Dit jaar heb ik meegedaan en ik heb gewoon gewonnen. -vertaling: iedereen die de 50.000 woorden haalt wint.- Niet dat dat makkelijk was. Het weekend van de 3e week liep ik ruim 7.000 woorden achter. Genoeg reden voor mij om gewoon op te geven, ookal was ik al ver in de 30K. Maar, die zaterdag op zondag heb ik alleen maar geschreven, geschreven en nog eens geschreven. Geen iPod, want dan ga ik meezingen met al die geweldige nummers. Geen telefoon, want dat brengt me alleen maar op het idee om mensen te gaan smsen. Geen tv, geen films, geen boeken, helemaal niks. Alleen een laptop, koffie en sigaretten. Oké, en eten, maar dat is logisch.
Op 29 November rond half 3 in de middag haalde ik de 50K. Ik kan niet in woorden uitleggen hoe dát aanvoelde.
Lekker ironisch, en ik wil nog wel schrijver worden.

Een kleine update over de afgelopen maand.
Ik werk part-time bij de Bas en moet bekennen, ik heb het echt naar m'n zin. Tot nu toe heb ik mezelf nog geen enkele keer ziek gemeld. En iedereen die me kent weet dat dat praktisch een wonder is; ik bel me altijd wel voor een paar dagen ziek, ook als ik me gewoon goed voel. Het heeft iets met tiener zijn temaken volgens mij. Het 'ik-heb-geen-zin-dus-meld-me-ziek'-syndroom. Vooral ik heb er vaak last van, maar tot nu toe heb ik slechts lichte symptomen gehad. Lang niet erg genoeg om ook daadwerkelijk thuis te blijven. Maarja, het is behoorlijk twijfelachtig of ik wel de goede mativatie heb.
Nevermind..

Één van de dingen die me momenteel heel erg bezig houd -behalve de gezelligheid van mijn werk- is mijn verjaardag. Ik heb het al eens eerder over verjaardagen gehad. Hoe idioot het eigenlijk is dat we degene die geboren werd op die dag cadeau's geven, in plaats van de vrouw die het kind op de wereld gezet heeft. Het lijkt mij dat zij meer moeite heeft moeten doen op die supposedly speciale dag dan het kind.
Daar wil ik graag even op terug komen. Voor de mensen die mij willen 'verassen' op 'mijn verjaardag', please don't. geef me moeder een bos bloemen om haar aan de pijn en hel en bloed en tranen van 18 jaar geleden te herinneren. Geef d'r een doos chocolade om de depressie die daar misschien uit voort komt te onderdrukken. En alsjeblieft, iemand geef haar ook een bon voor één of ander kuuroord zodat ze 28 December vooral niet thuis is zodat ik kan doen alsof de dag niet bestaat.
Ik meen het. Ik wil mijn verjaardag echt niet vieren! En degene die denken dat het een grap is, let maar eens op hoe grappig ik dan wel niet kan zijn. Als ik ook maar een klein vermoeden heb dat mensen iets aan het samenzweren zijn.. well, you'll just have to wait and find out how fucking serious I am.

Mood: flirty...
Drinking: Cola
Listening to: Bounce - the Cab

Whats on my mind: Coco

NaNoWriMo!!!

2009-10-31T23:37:00.000+01:00

Nog even en dan is het zover. NaNoWriMo. De voorbereidingen zijn nog nie halverwege, maar ik kan er nu niet veel meer aan doen. Hoe mijn verhaal gaat eindigen is me een raadsel. Ik ben al lang blij dat ik überhaupt een plot heb en na 3 jaar eindelijk mee ga doen!!

Dus, de aankomende tijd zullen er nog minder updates zijn hier op mijn blog, maar ik beloof dat ik het goed ga maken in December, zoals ik alles dat ik aankomende maand ga verwaardelozen goed zal maken. Zoals vrienden enzo.. Gelukkig weten ze allemaal van deze wedstrijd af en ik hoop dat iedereen het een beetje begrijpt, en anders genoeg geduld heeft om tot December te wachten voor ze de kans krijgen om me uit te schelden; face to face.

Oke, op naar mijn zolderkamertje om de minuten af te tellen....

» http://www.nanowrimo.org/ voor info.

Update

2009-10-28T10:47:00.002+01:00

Ik ben aangenomen bij de Bas hier in Hoogvliet, en geniet nu van mijn eerste vrije dag na 2 dagen hel achter de kassa. Naja, eigenlijk was het alleen maandag echt hel, gisteren viel het wel mee. De aanbiedingen waren deze week namelijk niet helemaal goed in het systeem gezet, waardoor we alles met de hand moesten doen! Nou, dat op zich is al vervelend genoeg, maar je moest natuurlijk wel weten wat dan precies de aanbiedingen zijn. Komt nog bij dat ik nog helemaal moest leren hoe die verdomde kassa überhaupt werkte en het was complete chaos. Ik heb denk ik wel 50 foute scans gemaakt en zeker een klant of 4 niet de korting gegeven die ze eigenlijk wel hoorde te krijgen omdat ik niet wist dat een bepaald product in de aanbieding was. Ik heb gisteren gelukkig geen boze klanten aan m'n kassa gehad, dus het zal ze wel niet opgevallen zijn.
Gistermiddag kregen we echter het bericht dat de aanbiedingen het deden, dus dat we alles gewoon weer konden scannen. Nou, toen viel het allemaal wel mee. Beetje spierpijn in m'n armen van dat constante scannen, maar dat is lang niet zo erg als de spierpijn van dagen achter elkaar kinderen op en af pony's tillen..

Het is alweer bijna november, en ik ben fanatiek bezig met de voorbereidingen op NaNoWriMo. Dit is een jaarlijkse wedstrijd waarbij het de bedoeling is dat je binnen een maand een 'novel' schrijft. Daar wil ik al een paar jaar aan mee doen, maar ik vergat het elke keer weer, om op 10 November weer een mail te krijgen van NaNo met de vraag waarom ik nog niks op mijn profiel gezet heb. Naja, om dan nog te beginnen is natuurlijk gekkenwerk.
Maar dit jaar ben ik redelijk goed voorbereid, ondanks het feit dat ik er pas een paar dagen geleden achter kwam dat je überhaupt voorbereidingen mag treffen. Ik heb een rode draad, een hoofdpersoon, wat belangrijke gebeurtenissen en de plannen zitten verder goed uitgewerkt. Ik weet hoeveel woorden ik per dag moet typen om bij de 50.000 te komen, en ook dat ik veel energie moet gaan inslaan voor de all-nighters. Want die gaan zeker komen.
Het enige nadeel is nu dat ik dus zo'n 30u per week werk. Dat zijn heel wat uren die ik stiekem veel liever besteed aan schrijven. Maar helaas, geld is iets belangrijker dan een wedstrijd waar je eigenlijk nieteens echt wat mee kan winnen. Als iedereen die de 50.000 haalt nou een grote geldprijs zou winnen zou dat natuurlijk wel gaaf zijn, maar dan denk ik dan NaNo behoorlijk blut is na een jaar..

Over het algemeen gaat het dus erg goed nu. Ik heb inspiratie, werk en motivatie. Maar waarvoor die motivatie is, dat ga ik lekker niet vertellen.

Scared to Death

2009-10-12T14:21:00.003+02:00

Vrijdag heeft Shannen ons écht heel erg laten schrikken..

Shannen heeft al een tijdje last van hoofdpijn. Heftige hoofdpijn. Ze heeft er al medicijnen en alles voor gehad, maar niets werkte. Vrijdag is ze bij gym op school flauwgevallen, en is een tijdje helemaal buiten bewustzijn geweest. De school heeft ons gebeld, en we zijn direct naar haar school gereden. Ze hebben ergens anders gym, en omdat mam echt als een gek reed, waren we er eerder dan Shannen. Niet veel later kwam ze aan in de auto van de leraar, en ik heb haar er nog nooit zo belabberd aan toe gezien. Ze reageerde nauwelijk, kon alleen zeggen dat haar hoofd pijn deed.
Thuis hebben we haar op de bank gelegd en is ma gaan bellen. Maar het Havenziekenhuis was 'dicht', of in ieder geval, de afdeling die wij nodig hadden. Ma werd natuurlijk pissed, en Shannen gaf nog steeds nauwelijks antwoord als je wat tegen d'r zei. Toen begon ik écht bezorgd te worden. Een vrouw aan de telefoon zei dat we moesten wachten tot ze terug zouden bellen, maar daar was ik het absoluut niet mee eens.
Uiteindelijk konden we direct naar het Sophia rijden, en zouden daar op de spoedeisende hulp opgevangen worden.
Ook zoiets leuks, waar is de fucking ingang van het Sophia?! Gewoon bij de ingang van het Erasmus zelf. Daar kwamen we ook achter na een compleet rondje om het gehele ziekenhuis heen.
Na verschillende onderzoeken en het bekijken van de CT-scan die donderdag al gemaakt was, konden ze geen lichamelijke oorzaak voor de hoofdpijn en het flauwvallen als gevolg vinden. Langzaam maar zeker was ze onder het wachten ook steeds helderder uit haar ogen gaan kijken, en ze gaf nu ook reactie op 'Chuck Bass' en 'McBiteMe'. Dat was natuurlijk genoeg bevestiging om te weten dat het weer wat beter ging.
Omdat de neuroloog geen reden zag om haar op te nemen, mocht ze gewoon mee naar huis. Maar we hebben wel een behoorlijk stressvolle middag gehad!
Morgen krijgen we een telefoontje van de neuroloog, en dan krijgen we waarschijnlijk te horen wat ze verder gaan doen om er achter te komen wat er nu aan de hand is, want ondanks dat de medicijnen die ze nu heeft werken, is dit niet goed.
En we hebben geen van alle zin om nóg een keer in een traumakamer terecht te komen..

Over het algemeen gaat het goed. Het een tijdje geen zin gehad om te bloggen, vandaar dat er dus ook niks nieuws op te vinden was. Maar sommige mensen vinden het schijnbaar leuk om mij daarover in de nek te zitten, dus hierbij.

Ik ben aangenomen bij de Bas, dus binnenkort zal ik te zien zijn achter de kassa.
Je moet iets, toch?

Mood: determined
Drinking: Cola
Listening to: I'd Hate to be You when People find out what this Song is about - Mayday Parade

Whats on my mind: lies • masks • make-believe • pretence • goals • bounderies • reflexes

Update

2009-09-25T21:01:00.001+02:00

Tja, ergens was het wel te verwachten. It's the story of my life. En tóch was het onverwachts.
Afgelopen zondag is mijn portemonnee gejat. Toen ik op de kermis mee aan het helpen was nog wel! En dat terwijl mijn portemonnee in mijn tas, in de freaking kassa stond! Hoe het gebeurd is, I have no idea. Wel weet ik dat ik alles kwijt ben. Het belangrijkste; bankpas en ID-kaart.
Maandagochtend hebben ma en ik meteen aangifte gedaan bij de politie voor het verlies van m'n portemonnee en hebben meteen een nieuwe ID aangevraagt. Ja, daar zit dus een flinke boete op! Maar wat kan ik er nou aan doen dat hij gestolen is!? Echt typisch Nederland, om een boete te geven aan degene van wie de ID-kaart gestolen is. Geez...

De reden dat ik niet eerder een update gemaakt heb, is omdat ik een beetje down ben geweest de afgelopen week. Niet extreem ofzo, maar de behoefte om even vrolijk op blogger te gaan was er alles behalve. Maar goed, ik ben toch wel een beetje gehecht aan mijn blog, dus hierbij een kleine update .

Mood: blah.
Drinking: Cola Light
Listening to: Jonny Craig - I still feel her [part III]

New Photo

2009-09-17T14:26:00.006+02:00

New Photo

Waarom zit je haar altijd beter als je er geen moeite voor doet?
Echt, vanmorgen om 7u stond ma naast m'n bed, ik moest met haar mee naar het UWV voor een zeker gesprek. Om half 8 reden we aan, dus ik was behoorlijk boos. In een half uur douchen, opmaken en klaar staan om te vertrekken is nie leuk. Maar, het lukte. Snel m'n haar geföhnt, en krijg nou wat, het zat beter dan wanneer ik er écht moeite voor doe. Frustratie.

Eigenlijk was deze foto bedoelt als Deviant ID, maar ik vond hem wel schattig ^^, so here it is.

Mood: optimistic, okay
Drinking: Cola
Listening to: Jonny Craig - I still feel her [part III]

Whats on my mind: New Moon • switzerland • switches • lies • masks • make-believe • pretence

Being Famous

2009-09-14T23:30:00.007+02:00

Het is ontzettend populair om populair te zijn. Tegenwoordig is het zo dat je iemand moet zijn, om het te kunnen maken in de wereld. Het is dan ook heel normaal dat je ruim 200 'vrienden' hebt op Hyves, waarvan je er misschien net 20 persoonlijk kent. Hoe groter het aantal vrienden, des te 'hotter' je bent. En daar gaat het om, je looks en het aantal vrienden dat je hebt.

Ik heb nooit begrepen waarom mensen het zo belangrijk vinden dat veel mensen weten wie je bent. Leuk, als je een dagje wil shoppen en je word om de vijf meter aangesproken door iemand die dolgraag met je gespot wil worden. Tegen de tijd dat je de winkel waar ze dat ene leuke truitje hebben bereikt hebt, wil je niets liever dan naar huis en je op de bank laten vallen!
Het is misschien wel handig als je een beetje naam hebt in de wereld, dat maakt het vast en zeker makkelijker om iets te bereiken in je leven. Maar in mijn achterhoofd zit dan de vraag of je wel tevreden kan zijn met zo'n leven. Mensen kijken dan niet naar wat je kan, maar naar wie je bent. Geeft het niet veel meer voldoening om te weten dat de mensen respect hebben om de dingen die je daadwerkelijk bereikt hebt, in plaats van je uiterlijk of charmes? Ik weet dat ik er geen genoegen mee zou nemen..
En dan de mensen die wereldberoemd zijn. Als er mensen op de wereld zijn die ik écht niet begrijp, zijn zij het wel. Ze zeggen dat er niets in de wereld was waar zij vroeger meer van droomde dan beroemd zijn. En dan zijn ze beroemd, verstoppen ze zich achter enorme zonnebrillen! Ja, heb dan ook gewoon het lef om met een grote glimlach je fans tegemoet te lopen! Maar nee, ze willen ook wat privacy. Sorry, maar volgens mij volg ik het niet helemaal..

Maar wat is dat nou, populair zijn? Gaat het echt alleen om het aantal vrienden? Hoeveel mensen je naam kennen? Hoe mooi je bent? Hoeveel schandalen je op je naam hebt staan?
Ik weet het niet. Schijnbaar hoef je in deze maatschappij niet meer dan een mooi koppie te hebben om de top te bereiken. Er zijn genoeg zogenaamde artiesten -ik ga absoluut geen namen noemen- die naar mijn mening alles behalve talent hebben, maar wel bakken met geld verdienen. Sex is wat verkoopt, dus dat is wat de producers tegenwoordig zoeken; iemand die sexy is, of een sexy image aan kan nemen.
Dus hoeveel is er nog echt, in de celebrity wereld? Waar is de grens tussen talent en golddigging? Iedereen heeft natuurlijk een andere mening als het om talent gaat, maar toch? Als een bepaalde actrice -vul zelf maar iemand met hét lichaam en hét gezicht in- nou een lelijk eendje was geweest, had die dan ook zoveel bereikt? En wat als Brad Pitt niet zo ontzettend 'hot' was, zou hij dan ook al die miljoenen op zijn bankrekening hebben staan?

Sinds wanneer zijn we alleen nog maar gefixeerd op iemands uiterlijk, en kijken we dwars door -de afwezigheid van iemands- talent heen? Ga bij jezelf eens na, hoeveel mensen die wereldberoemd zijn, zijn dit omdat ze een mooi koppie hebben, en tot hoever gaat het om zijn/haar talent?

Maar wat me misschien nog het meest frustreerd, is hoe deze zogenaamd 'populaire' mensen oordelen over degene die niet de behoefte hebben om elke dag een uur voor de spiegel door te brengen en kleren te dragen die misschien wel mooi of schattig zijn, maar alles behalve praktisch. De manier waarop ze 'de rest' in hokjes duwen: gothics, emo's, skaters, nerds, noobs en ga zo maar door. Neerbuigend; de meeste zien zichzelf vaak als 'beter' dan 'de rest'.
(Even voor de duidelijkheid, ik zeg: ".. de meeste .." Niet alle!!)
We kunnen niet allemaal GossipGirls zijn, toch?

Mood: thoughtful
Drinking: Cola
Listening to: Jonny Craig - I still feel her [part III]

Grappige uitspraak
Shannen: *loopt van badkamer naar slaapkamer* "Het is hiet glad als je nat bent!"

Whats on my mind: friendships • switzerland • switches

NOTE @ Tanrawr:
We moeten inderdaad snel afspreken!!
And yeah, I miss those old times too...

Pretty Girls

2009-09-12T22:20:00.001+02:00

Ooow my God.. Ik heb koppijn, dat wil je niet weten .

Op DeviantArt kom je regelmatig interessante mensen tegen, waar je nog interessantere gesprekken mee kan hebben. De meest rare onderwerpen komen voorbij, en er valt een heleboel van te leren.
Natuurlijk kijken sommige mensen dat op je profiel, waar iedereen die al ruime tijd lid is wel een DeviantID heeft » een foto van jezelf of iets wat staat voor typisch jij...

Pretty Girls

Wat maakt iemand mooi? Is het als je uniek bent, net ietsje anders dan alle anderen? Of omdat je het stereotype 'mooi' bent, met perfecte verhoudingen?
Dat is natuurlijk voor iedereen anders. De één houd van klassiek, de ander appart... het stereotype mooi zorgt er echter wel voor dat degene die juist een hele apparte uitstraling hebben, maar niet voldoen aan wat de hededaagste maatschappij als 'mooi' beschouwt, zichzelf alles behalve mooi vind. En je bent natuurlijk op je mooist, als je zelf blij bent met wie je bent.
Het word natuurlijk moeilijker als mensen zeggen dat je mooi bent, maar je het idee hebt dat mensen dit doen om je gerust te stellen, in plaats van een wel gemeent compliment geven..
Mooi in mijn ogen is dus ook echt als je blij bent met jezelf. Het moet niet overdreven zijn, zoals die Paris Hilton/Miley Cyrus/Beyoncé-types. Als je de hele dag rond loopt met een 'kijk mij, kijk mij!'-attitude, ben je -in mijn ogen- niet meer dan arrogant & irritant. Niets mooi, gewoon vreselijk irritant. Zulke mensen trappen degene die er misschien niet zo geweldig uitzien in de grond, terwijl het zelfverzekerheidsgehalte van die mensen vaak al niet veel soeps is.
Bah, wat heb ik een hekel aan dat soort types .

De steroetypes komen me mijn neus echt vort uit. Vandaag had ik weer een interessant met iemand op DeviantArt, en zij besloot om eens op mijn DA account te gaan kijken, waar ik, na weken nadenken, ook maar eens een Deviant ID op had gezet, wat inmiddels al een aantal maanden geleden is.

~ MsGemmaDoyle
You are really pretty

Oke, ik ben misschien niet lelijk, maar ik vind mezelf niet in de categorie 'mooi' passen. We kwamen op het onderwerp 'lezen', en zij zegt dat ik er absoluut niet uitzie als het type boekenworm. According to her, I'm a pretty girl, and pretty girls don't read that much. Maar ik neem overal een boek mee naartoe, als er ook maar de minste kans is dat ik misschien een beetje tijd heb om te lezen. Sinds wanneer zie ik er niet uit als een meisje dat dat doet??

Mood: confused, sick [damn headache]
Drinking: Cola
Listening to: Mayday Parade - The Silence

What a day..

2009-09-10T23:00:00.000+02:00

Een gemiddeld dagje met mijn moeder doorbrengen, buiten huis, zorgt gegarandeerd voor rare situatie's. Lange dicussies over alles en nog wat met random strangers, pruiken die op onverklaarbare wijze op hoofden terecht lijken te komen en obers die besluiten om er maar gewoon even bij te gaan zitten als het bestellen te lang duurt zijn al lang geen rare dingen meer voor mij..

De dag begon zoals gewoonlijk met geklaag dat ik mijn bed uit moest komen. Met mijn meest gecente obsessie met blogskins wil het nog wel eens zo zijn dat ik voor 1u niet denk aan het afsluiten van de computer. Reken daar mijn avondritueel van omkleden, tanden poetsen, in mijn dagboek schrijven, lezen en muziek luisteren bij op, en tegen de tijd dat ik in slaap val begint het buiten alweer licht te worden. Met als resultaat dat ik mijn wekker na een uur nog niet gehoord heb en de rest van het huis wél al wakker is, dankzij mijn met liefde gezette wekker.

Het plan was om vandaag dus naar een uitzendbureau te gaan. Na ontzettend veel mailtjes, telefoontjes en persoonlijke benaderingen is het ma noch mij gelukt om een baan aan te komen, en naar een uitzendbureau gaan leek ons wel een goed besluit. De crisis komt ons niet zo mooi uit.
Maar, ik ben minderjarig, en ma heeft al 15 jaar niet gewerkt vanwege haar rug. Kortom: ze kon ons niet helpen, aangezien er voor elke vacature al 20 mensen waren, en de mensen die pas ontslagen zijn wegens de recessie voorrang krijgen. En ik ben nog geen 18 dus mag me nog nieteens bij een uitzendbureau inschrijven.
Ma over de zeik.
Maar we waren nu toch in Spijkenisse, waarom niet meteen even op zoek naar de Action?

En natuurlijk, daar raakte we in gesprek met een 75 jaar oude vrouw. Ontzettend aardige mevrouw met een heleboel écht interessante verhalen. Na drie kwartier/een uur begon mijn rug het echter niet zo leuk meer te vinden. Maar ik leefde zo mee met de vrouw: ze is haar zoon nog niet zo ontzettend lang geleden verloren, en haar schoondochter heeft echt lage streken uitgehaald. Tja, ik denk dat we wel zo goed als haar hele levensverhaal hebben gehoord..
Één ding dat ik je kan garanderen als je ooit met mijn moeder op stap gaat, is dat je nooit op de tijd waar je op gerekend had thuis komt. Het tweede is dat je, als je je snel schaamt, winkels met rare kleding, haarstukjes, zonnebrillen of wat dan ook ten alle tijden moet vermijden. Ik zal je laten zien waarom..

Oke oke! Ik doe er net zo hard aan mee..
Ik ben wel van mening dat mensen tegenwoordig veel te formeel zijn. Ik loop misschien wel met mijn iPod rond, maar neem wel zo nu en dan de moeite om met iemand een praatje te maken of lol te maken met de spullen die op dat moment aanwezig zijn. In dit geval samen met mijn moeder: met een grote zonnebril en een haarstukje.
De vraag is alleen of het personeel het net zo amusant vond als wij..

Na het lange gesprek met 'mevrouw Action' en een extreem make-over was ma genoeg afgekoeld van de frustratie door het uitzendbureau en hadden we allebij honger, dus gingen we op een terrasje wat eten. Het eerste wat we tegenkwamen was Café Merz: het had vrolijke tafeltjes, goede stoelen en plek in de zon. Goedgekeurd.
De ober die naar ons toekwam was een gozer van +/- 20 jaar. Als antwoord op de vraag of we wat te drinken wilde zei ik dat ik er eigenlijk nog een nachtje over na wilde denken, waarop hij deed alsof hij ging zitten. Nou, gezellig! En hij ging dus ook nog echt zitten ook, toen hij door had dat we dat niet erg vonden. Niet lang natuurlijk, er zijn ook nog dingen zoals 'bazen', en die moeten niet zien dat het personeel uitgebreid gaat zitten luchen met de klanten. Maar ik wist wel al gelijk dat ik hem mocht; lekker spontaan en een goed gevoel voor humor.
We bestelde een broodje uit de categorie 'snelle broodjes', en inderdaad, binnen een paar minuten stonden er twee broodjes op tafel! Goede service!
Misschien wel een beetje te goed? De ober bleef maar langskomen en maakte dan een opmerking of een kort praatje. Mij was het al opgevallen dat hij dat niet bij de andere klanten deed, maar het wel even schrikken toen ma er ook een opmerking over maakte.
"Hij vind je leuk!" *knipoog*
Hoe reageer je in hemels naam als je moeder zoiets zegt? Sure, de gozer was leuk, so...?

1. Flirten met ouders in de buurt, of het nou een moeder of vader is, is een absolute no no.
2. Flirten met een ober, is een absolute no no.
3. Obers staan er over het algemeen om bekend dat ze enorm flirten. Waarom? Om de leuke dames terug te laten komen, dan volgen de mannen vanzelf.

Het was alsnog ontzettend gezellig, en de 'leuke ober' helpte daar natuurlijk ook een beetje bij. Misschien ga ik nog wel een keertje terug?

† R.I.P. Coco...

Mood: Thoughtful
Drinking: Cola
Listening to: Every Avenue - Between you and Ir

Life

2009-09-09T23:15:00.005+02:00

Je gedachten gaan overal heen; wat je vanavond gaat eten, wat je morgen aan doet, hoe je ervoor kan zorgen dat je kind beter zijn best zal doen op school dit jaar, waarom radiozenders altijd de nummers weten te draaien waar jij een hekel aan hebt, of je na het werk nog even de kroeg in duikt of meteen naar huis gaat, waar je gezin op je zit te wachten, of je het etentje bij de overburen niet beter gewoon af kan zeggen...
Het landschap schiet met ruim 100 k/u voorbij, maar met je drukke leven neem je de tijd niet meer om te kijken hoe mooi de wereld eigenlijk wel niet is. Je hebt het te druk met nadenken over de dingen die nog geregeld moeten worden, die je nog moet doen. De spits is gelukkig nog niet echt begonnen, dus je staat in ieder geval niet in de file. Mooi, dan kom je misschien nog op tijd thuis voor het eten.
En dan word alles zwart.

Mensen realiseren zich tegenwoordig niet meer dat alles in een seconde voorbij kan zijn. Één moment, en je leven is voorbij. Maar in plaats van even stil te staan en om hun heen te kijken, rennen ze door om een of andere deadline te halen. Mensen klagen over de zon: "Het is te warm!" Of over de regen: "Mijn kleding, mijn haar!!" Het is nooit goed, en voor je het weet is het te laat om in het nazonnetje een boek te kunnen lezen en te genieten van de stilte, of in de regen te dansen op blote voeten.

Vandaag is er een man om het leven gekomen op de A15. Waarschijnlijk wist hij niet wat hem overkwam, en voor hij zich ook maar kon realiseren was het waarschijnlijk al voorbij.
Ma is er maar net aan ontsnapt. Ze was even gestopt bij de benzinepomp. Als ze dat niet gedaan had, had ze ertussen gezeten.
Met tranen in haar ogen kwam ze hier binnen, nog helemaal uit haar doen door wat ze gezien had. De bovenkant van de cabine was weg, lag aan de andere kant van de vangrail. Wat ze gezien heeft is niet te beschrijven. Er was niets meer van de man over..

En om de dag nog even compleet te maken, was er een documentaire over 9/11 op SBS6 vanavond. Die gebeurtenis zit al een paar dagen in mijn hoofd, en waarschijnlijk had ik er beter aan gedaan als ik die beelden niet gezien had. Ik kan er nog steeds niet bij hoe iemand zoiets kan doen. Hoe iemand zoveel mensen kan doden.. En ik snap ook niet waarom het me zo raakt. Het is normaal dat je mee leeft, het is een tragische gebeurtenis die de geschiedenisboeken in zal gaan; maar het raakt me écht diep. Ik slaap er slechter door, en ik slaap al niet zo geweldig. Het zit in mijn hoofd; ik blijf me afvragen hoe die mensen die op 9/11/01 omgekomen zijn hun laatste dagen hebben doorgebracht. En ik wéét, dat heel veel mensen dezelfde gedachten hebben als ik, de dagen vóór 9/11.
De nabestaanden..

Mood: kinda sad
Drinking: Cola
Listening to: Listening to: Search the City - Son of a Gun

What's on my mind: a certain conversation • someone who makes me smile • new chapters • 9/11

Jehova's

2009-09-08T23:00:00.006+02:00

wtf

Ik trek Jehova's aan.
Op de één of andere manier denken die mensen dat ik verlossing nodig heb. Omdat ik toevalig zwart haar heb, een lippiercing en een voorkeur voor donkere kleding heb, schijn ik eruit te zien als iemand die compleet de weg kwijt is. Die mensen hebben God gevonden in het Christendom of wat dan ook, en komen gewoon randomly naar me toe om me te vertellen over hun ervaringen en hoe ze denken dat het mij zal helpen.
Kan iemand me alsjeblieft uitleggen waarom die mensen me niet met rust kunnen laten?! Want dit gebeurd niet één keer in het jaar, nee, meerdere keren per half jaar!

Het meest bizarre was in de stad dit voorjaar, toen er 2 Jehova's op mij en Kim afkwamen en voor ons wilde bidden. Ze gingen gewoon écht niet weg, voor ze konden bidden. Sorry hoor, maar: WTF?!

Vandaag:
Ik zit rustig op een muurtje, te genieten van een milkshake en lees ondertussen New Moon van Stephenie Meyer. Het was heerlijk weer, dus ik heb er een hele poos gezeten. Komt er op een gegeven moment een vrouw op me af. Ze zei dat ze voorbij was gereden met de auto en me had zien zitten, en moest gewoon naar me toe komen. Ze wilde me even wat vertellen over Jezus.
Oke, begrijp me niet verkeerd, want ik heb echt respect voor ieder zijn geloof. Het maakt me niet uit of je nu Christen, Joods, Islamitisch of wat dan ook bent, iedereen is op het einde van de dag gewoon een mens in mijn ogen. Maar dit was wel een beetje raar. Ze had een rugzak bij zich, met daarin een exemplaar van 'het Nieuwe Testament' en een gebrande cd met liedjes over Jezus. Ze wilde heel graag dat ik het van haar aan nam. Ik hoefde het niet eens te lezen of luisteren, als ik het maar aan nam.
Normaal gesproken zou ik een leuk verhaal over Pan -de God die de Christenen tot 'Satan' gedoopt hebben om zijn hoorns- ophangen en iemand die me wat voor verhaal over God of Jezus dan ook probeerd te vertellen de stuipen op het lijf jagen, maar deze vrouw was echt aardig. Dus ik naam het boek en de CD aan, met het voornemen om het ook echt niet weg te gooien. Ik heb het idee dat alleen door het aan te nemen, ik haar al een grote dienst heb bewezen. Beetje jammer dat ze me op het eind om mijn naam vroeg en zei dat ze voor me zou gaan bidden. Geen idee waar ze dan voor gaat bidden, maar het zal allemaal wel.

Resultaat: voor het eerst in ons leven is er een Bijbel in huis. Wauw.

Helaas voor de vrouw heb ik mijn geloof al gevonden, en voel ik me er helemaal thuis. Wicca is mijn geloof, en hoe aardig de persoon die me wil bekeren -bewust of onbewust- ook is, ik blijf een Wiccan.
Wel bizar hoe zo iemand gewoon uit het niets naar me toe kwam, om 8u s' avonds. Ik vraag me echt af waarom die mensen mij steeds moeten hebben..

Mood: surprised, frustrated, hopeful
Drinking: Cola
Listening to: Listening to: Shinedown - Second Chance

What's on my mind: a certain conversation • someone who makes me smile • new chapters

Vriendschap

2009-09-07T21:50:00.009+02:00

Friendship

Het zijn degene die altijd voor je klaar staan, wat je ook van ze vraagt. Je kunt bij ze crashen, lol maken, uithuilen en lachen. Ze maken je vrolijk als je even in een dip zit, en zetten je met twee voeten op de grond als je weer eens met je hoofd in de wolken zit. Ze vertellen je de waarheid, als anderen tegen je liegen. Ze zullen je nooit opzettelijk pijn doen, ook niet als ze je wijzen op de dingen die jij weigert te geloven. Ze nemen je mee uit, als jij je al dagen op je kamer verstopt. Ze komen voor je op als een ander je de grond in probeerd te stampen. Ze zien het als je niet lekker in je vel zit, horen het als je liegt over hoe je je voelt en het belangrijkste, ze laten zich niet door je glimlach in de maling nemen. Je kan ze alles vertellen, zonder dat ze over je zullen oordelen. Je kan niet zonder ze, ookal denk je soms van wel.
Het zijn je vrienden..
Vrienden komen in alle soorten en maten. Het maakt niet uit waar je vandaan komt, wat voor seksualiteit je hebt, wat je gelooft, doet, niet doet. Of je nu wel of niet iets met elkaar gemeen hebt, wat je denkt; vrienden zijn vrienden.
Échte vrienden zijn vaak één van de enige factoren die blijvend zijn in je leven. De meeste mensen komen en gaan, maar echte vrienden zullen altijd blijven. Échte vrienden laten je nooit van je leven meer met rust. Ook als je het een keer compleet verneukt, ze zullen naast je blijven staan, wat er ook gebeurd.

Maar het gaat niet altijd even makkelijk. Er zijn periodes waarin je weken, maanden, niet meer met elkaar praat. En soms, zijn de redenen waarom niet helemaal duidelijk. Je weet niet wat er mis is, waarom jullie niet meer praten. Je mist je beste vriend(in), maar op de een of andere manier lukt het maar niet om tot diegene door te dringen.
Wat doe je als vriendschap niet meer is wat het vroeger was?

Mensen veranderen, en soms kom je tot de conclusie dat je niet meer goed bij elkaar past. Je gaat een andere weg in, en komt erachter dat de ander niet met je mee kan deze keer. En dat doet pijn.
Vrienden worden een deel van je leven, en als dat deel weg gaat, ben je dus ook een stukje van jezelf kwijt. Als er iets spannends, leuks of deprimerends gebeurd, wil je ze opbellen, en dan realiseer je je weer dat alles anders is..

Hoe dan ook, échte vrienden vinden altijd weer een weg in je leven. Of dat nu dagen, weken, maanden of jaren duurt.

Vrienden zijn voor het leven.

Credits:
Foto » Barbusz @ DeviantArt
Stamp » holls @ DeviantArt

Mood: Disappointed, Emotional
Drinking: Cola
Listening to: Listening to: Fallbrooke - I Can't Get You (acoustic) [Categorie » 'awh, that's so sad']

Losgeslagen tieners en True Stories

2009-09-06T08:38:00.010+02:00

Insomnia:
Personen met deze aandoening kunnen moeilijk in slaap vallen en blijven 's nachts betrekkelijk lang wakker of slapen te licht.
Of in mijn geval; gewoon totaal geen slaap hebben met als resultaat dat ik 3 films heb gekeken, 4 bladzijdes in mijn dagboek heb geschreven, een half uur met Sullivan heb gelopen in het donker -het was zo stil op straat dat ik er bijna bang van werd -, croissantjes heb gemaakt -die over de datum bleken te zijn - en twee koppen koffie op heb.

Thirteen

Er zijn maar weinig mensen die de film over de twee losgeslagen meisjes niet kennen: 'Thirteen'. Sinds kort is hij ook op UPC te zien, en Shannen heeft hem gisteren voor ons opgenomen, aangezien ik geen zin heb om met losers een film te kijken. Het stinkt, maakt bizarre geluiden en irriteert, het fenomeen 'loser'.
Om half twee schrok ik wakker en besloot de film te gaan kijken onder het genot van een sigaret. Nou, dat was absoluut niet iets om bij in slaap te vallen. Dan had ik 'the Curious Case of Benjamin Button' op moeten zetten .
Het was een goede film. Rating: 9. Why? Het is realiteit.
Elke dag zijn er meisjes die dingen doen die helemaal niet bij hun passen, wat ze helemaal niet willen, alleen omdat ze er wél bij willen horen. Ze willen iemand zijn, aandacht van jongens. Ze willen mooi gevonden worden, opvallen, in plaats van te leven als noob.
'Thirteen' is natuurlijk wel een beetje extreem; Evie lijkt van de destructieve invloed die ze op meisjes zoals Tracy heeft te genieten, en maakt er meer misbruik van dan welke 13-jarige ook. Drinken, blowen, snuiven, kleding en geld jatten, seks, piercings zetten... Maar het zet je wel aan het denken. Er zijn meisjes die een deel -al dan niet alles- van deze dingen doen. -Vooral de piercings, niets is leuker dan je ouders shockeren met een stuk ijzer door een lichaamsdeel, schijnbaar..- Meisjes die volledig de controle verliezen, het enige verschil tussen realiteit en de film is dat in de realiteit veel van deze meisjes écht de weg voorgoed kwijt zijn. Ze lopen weg van huis omdat ze thuis meer oorlog hebben dan ze aankunnen, ze gaan de prostitutie in om hun verslavingen te kunnen onderhouden of erger. Het punt is dat je, als je eenmaal die weg ingeslagen bent, je het steeds verder moet pushen om aandacht te blijven krijgen, waar het in de meeste gevallen om gaat. De film heeft een soort van 'happy ending', in realiteit loop het vaak minder mooi. Een groot deel overleid aan een overdosis, word vermoord tijdens het prostitueren of raken in coma na het drinken van te veel alcohol, waar ze nooit meer uitkomen..
Tegenwoordig maken ze veel te weinig van dat soort films. Vroeger keek ik elke woensdagavond op RTL4 naar een waar gebeurd verhaal dat ze verfilmt hadden. Zulke films laten mensen vaak de andere kant van het verhaal zien, en zorgen ervoor dat mensen zich realiseren dat sommige vooroordelen grote gevolgen kunnen hebben.
Tik maak eens Matthew Shepard in op Google, en je krijgt 2.460.000 resultaten. En dat terwijl ik nog nooit iemand heb horen zeggen dat ze weten wie hij is als ik erover begin. Ik heb de film die er over zijn leven is gemaakt gezien op RTL4, en heb sindsdien nooit meer kunnen vergeten wat er met hem gebeurd is, en waarom.

The Matthew Shepard Story is het ultieme voorbeeld van mensen die vooroodelen hebben, niet nadenken en doen waar ze 'zin' in hebben, zonder zich te realiseren dat ze met het leven van een ander spelen.
Matthew was in elkaar geslagen en midden in een natuurpark aan een hek vastgebonden en voor dood achtergelaten, midden in de nacht. Hij was homo, en daar moest hij van de twee daders voor 'boeten'.
Matthew leefde nog toen een toezichthouder van het park hem vond, maar was nauwelijks bij bewustzijn. Hij heeft gevochten voor zijn leven, maar de verwondingen waren te erg, hij is overleden..
Dankzij de verfilming zijn er veel dingen op gang gezet, protesten, maar ook realisatie bij mensen die eerst 'haat' hadden aan homoseksuele mensen.
We leven in een tijdperk waarin we dit soort films kunnen en mógen maken, om de wereld te laten zien wat er allemaal gaande is en dat we niet allemaal gelijk behandeld worden. Waarom word er geen gebruik van gemaakt?

Mood: Hungry, Awake
Drinking: Thee
Listening to: Listening to: Mayday Parade - The Silence [categorie » NEW MOON!! ]

Bron Insomnia: Wikipedia

9/11

2009-09-05T11:10:00.008+02:00

Volgende week vrijdag is het alweer 8 jaar geleden dat de hele wereld naar het nieuws luisterde, in shock. Twee vliegtuigen waren in de Twin Towers van het WTC gevlogen, één in het Pentagon en een andere was gecrashed. Iedereen keek toe hoe de Twin Towers instortten, hoe mensen uit wanhoop uit ramen sprongen, om de vlammenzee en instorting te ontkomen..
Er zouden in totaal 2973 mensen omgekomen zijn bij de aanslagen op deze dag, en de 24 die nog vermist worden kúnnen het gewoon niet overleeft hebben.

Het is raar, maar ik dacht net uit het niets aan deze aanslagen, vooral die op het WTC. Ik kan me niet voorstellen hoe de laatste momenten van de mensen in de vliegtuigen geweest zijn. Ze wisten dat er geen mogelijkheid op overleving was, ze zouden hoe dan ook de gebouwen in crashen. Wat moet er wel niet door hun hoofd gegaan zijn? Ze konden recht in de ogen van de kapers kijken, 4/5 mannen per vliegtuig met als enige wapens een aantal messen. Daarmee hebben ze 4 complete vliegtuigen onder controle gekregen. Er zaten gezinnen in die vliegtuigen, kinderen. Sommige waren in staat om met hun mobiel naar huis te bellen, om nog een laatste keer te zeggen hoeveel ze van hun familie hielden. Wat zou de persoon aan de andere kant van de lijn gedaan hebben? Wat was die op het moment dat het nieuws kwam aan het doen? Wat doe je, als je weet dat je geliefde op het punt staat om in een gebouw te crashen, in plaats van veilig terug naar huis te komen?
En wat dachten de mensen die uit de gebouwen sprongen? Is het beter om te springen, dan te verbranden of onder het puin terecht te komen? Dachten ze misschien dat ze het dan wél zouden overleven?
2973 mensen zijn omgekomen op die dag. Hoeveel familieleden, vrienden, kennissen, hebben op die dag het nieuws te horen gekregen dat hun geliefde het niet overleeft heeft? Hoeveel mensen hebben het via het nieuws te horen gekregen?
Moet je voorstellen dat je wéét dat je man, zoon, vrouw, dochter, moeder, vader, of wat dan ook bij één van de aanslagen betrokken was en dat er dus een lichaam gevonden moet worden, maar dat ze geen lichaam kunnen identificeren. Van de 2973 slachtoffers, konden er maar 1585 geïdentificeerd worden naar aanleiding van de vondst van menselijke overblijfselen. Moet je voorstellen als jouw geliefde bij de overige 1388 hoort..
En de mensen die de lichaamsdelen gevonden hebben, ze in daarvoor meegebrachte verpakingen hebben moeten doen, in de wetenschap dat ze een écht lichaamsdeel in hun handen hebben. Van een onschuldig persoon, die op het verkeerde moment op de verkeerde plek was; een brandweerman, die zijn leven gegeven heeft om het leven van anderen te kunnen redden; een politieagent, met hetzelfde doel voor ogen als de brandweerman.
Ik heb diep respect voor de mensen die daar waren na de aanslagen.

Hoe kom je erbij om zoiets te doen? Wie is er nou zo ziek om zoveel mensen om het leven te brengen?
Ik kan er niet bij, ik snap het echt niet..

En wat ik me nu afvraag, is wat de mensen die op deze dag omgekomen zijn precies 8 jaar geleden deden. Op 5 September 2001, toen alles nog normaal was. Zouden ze het aangevoeld hebben, dat hun leven op het punt stond abrupt beïndigt te worden?

@ Home

Same old, same old.
Ruzie om een draadloos toetsenbord is een goede wake-up call, toch?

Ben vannacht begonnen met wat research voor m'n nieuwe projectjes. En dan heb ik het over mijn schrijfplannen. Maar om iets goed te kunnen doen, moet je natuurlijk wel wat feiten weten over de onderwerpen die erin voorkomen. En met mijn research ben ik tot 2 conclusie's gekomen:

1. Wikipedia heeft veel informatie..
Om de zin zit er wel weer een woord waar ook weer informatie over te vinden is, en om alles goed te begrijpen moet je ook díe dingen doorlezen. Het duurde een uur voordat ik door die linken heen was. Toen moest ik weer teruguit werken en de rest ook lezen.
2. Ik moet mijn projecten minder breed maken..
En dan bedoel ik, de hoofdpersonen moeten minder ~~shit~~ aan hun hoofd hebben. Anders is er geen beginnen aan en kost het me al 500 bladzijdes om het 'hoe wat en waarom' uit te leggen.

Achja, je moet er wat voor over hebben.

Next Up » Friendships.

Mood: Thoughtful
Drinking: Thee
Listening to: Fallbrooke - Take me Under [factor » f*cking awesome ]

Dear Friend,

2009-09-04T16:34:00.006+02:00

Dear friend,
We could talk for houres
About our ~~crappy~~ lives
But as we told those stories
I thought about sharp knives
You knew how much I was hurting
How hard it was just to smile
But you were always there for me
And held me when I felt ~~fragile~~
Somewhere along the road we lost eachother
And I find myself lost and alone
Why don't we talk anymore?
Not even through the phone
Can't we be friends any longer?
Did we ~~change~~ somehow?
I used to just call you
But it's all so different now..
22 Augustus 2009

---------------------------------------

Vriendschappen zijn niet altijd even makkelijk. Soms zijn er meningsverschillen, wil je allebij andere dingen, of ben je het niet eens met wat diegene doet.
Maar wat als een goede vriend de waarheid niet helemaal weet, of zelf niet direct bij de situatie betrokken was, waar zij nu misschien boos over is? Hoe maak je zoiets goed, als de ander geen moeite doet om het uit te praten?
Je kan iemand niet dwingen om te praten, zo maak je de situatie alleen maar erger..
Maar ik heb het nu over een beste vriendin, en ik mis haar ontzettend. We hebben samen een heleboel meegemaakt, en er was een tijd dat er niets was wat zij niet van mij wist, en ik niet van haar. Maar dat lijkt al jaren geleden.
Ik weet niet wat ik moet doen om het goed te maken, wat er van me verwacht word. Wel weet ik dat dít, deze stilte nooit mijn bedoeling is geweest..

Ook te vinden op DeviantArt.

Update

2009-09-04T15:08:00.008+02:00

Stel je voor: je zit ruim 2 weken zonder internet. Tegenwoordig leeft iedereen zowat op internet. Nou, dan heb je eindelijk weer internet, kom je erachter dat je 254 ongelezen berichten in je hotmail hebt staan!
Oke, daar is nog mee te leven, 70% is toch spam. Dus, na een uur door je mail te hebben geploeterd wil je je blog even updaten, want dat is ook al véél te lang niet gebeurd. Vrolijk klik je op je blog en voila; blog compleet gecrashed .
Je haalt rustig adem, misschien kon hij gewoon niet goed verbinding maken? Dus, pagina vernieuwen.
Conclusie: hij is écht compleet gecrashed.

Ik heb zojuist 4u besteed aan het reanimeren. Hij leeft weer, maar ik vraag me af voor hoe lang..

We zijn nu volledig gesettled in ons nieuwe huis. De hele buurt weet ondertussen van onze lieve kalveren van honden en het is algemeen bekend dat we behoorlijk feministisch ingesteld zijn. Drie vrouwen die een schutting in de grond stampen, waarom niet?
Mijn kamer is nog niet helemaal af, maar om eerlijk te zijn boeit me dat niet zo.. Voor de rest is wel alles zo goed als af; alleen de spiegels in de woonkamer moeten nog opgehangen worden.
Ook zijn we er achter gekomen dat het hier niet alleen groener is, de spinnen zijn ook aanzienlijk groter . Wanneer mijn moeder begint te gillen om een spin, is het foute boel. Ik zelf heb ook m'n ervaring met spinnen al achter de rug; in mijn slaapkamer. Ik was zo naïef om te denken dat spinnen niet zo ver omhoog klimmen. Ja, zolang je het zelf maar gelooft. En dat ging ook heel lang goed, tot een paar dagen geleden. Zonder te gillen heb ik hem doodgeslagen met m'n All Stars. Het enige wat ik op dat moment dacht was: "Als ik hem niet héél snel doodmaak kruipt hij onder mijn stereo -die naast mijn bed staat- en doe ik de rest van de nacht geen oog meer dicht! "
Cher en spinnen die zo groot zijn dat ik ze vanaf 5m afstand, zónder bril/lenzen, kan zien = not good.
Verder ben ik druk bezig met het zoeken naar een nieuwe baan.. Nog niet zo makkelijk met de crisis. Maar ik overleef het wel.

En eigenlijk heb ik niet veel meer te zeggen.. Tja, ik ben een aantal kleine projecten begonnen, waar ik vast nog wel wat over ga vertellen als ze verder gevorderd zijn, en mijn music ~~addiction~~ loopt weer eens behoorlijk uit de hand..
What else is new?

-----------------------

Recent Addiction
• Fallbrooke
• Nieuwe CD van 'Boys Like Girls'
• Jonny Craig
• Shinedown
• Scarecrow Nation

I think I'm love...

2009-08-14T23:30:00.001+02:00

Het is weer een tijdje dat ik dit gevoel heb gehad, maar volgens mij is het er weer. Ik denk dat ik verlieft ben..

Het gaat me niet om de looks, écht niet. Maar zijn stem.. Zijn stem is echt geweldig . En alles vormt gewoon een perfect geheel!
Het is wel een beetje bekend dat ik een zwak heb voor mannen met een mooie stem. Maar toen ik zijn stem hoorde.. Dat was echt gewoon liefde.

Helaas, het gaat niet om iemand in mijn directe omgeving . Niet eens om iemand die in Nederland woont. In fact, het gaat niet alleen om die ene persoon. Het gaat om de band Scarecrow Nation. Zanger Robin Gunnarsson heeft echter een geweldige stem. Zijn uiterlijk zit hem -tot nu toe tenminste- niet echt mee. Hij kijkt alsof hij enorm pissig is, en dat is niet bepaald aantrekkelijk . Dat wil niet zeggen dat zijn band niet geweldig is!
Het eerste nummer dat ik hoorde was dan ook van Robin himself. Een cover » Shinedown - Second Chance. Ik was zo onder de indruk dat ik meer filmpjes ging kijken, en uiteindelijk ook zijn band probeerde. En dat was absoluut géén telleurstelling!
Iedereen, ga luisteren! En als het iets te 'hard' is voor je, probeer dan Addiction en luister ook goed naar de tekst. They're awesome.

How to ... deel 1

2009-08-14T13:04:00.003+02:00

How to drive me crazy

Stap 1 » Ga verhuizen, en zet alle spullen die ik nodig heb in het nieuwe huis.
Stap 2 » Maar zorg ervoor dat ik nog wel in het oude huis zit.
Stap 3 » Zorg ervoor dat ze alles wat ik absoluut niks kan doen.
Stap 4 » Ga even dingen regelen en laat mij alleen thuis met een loser.
Stap 5 » Zorg ervoor dat er niks anders dan ranja in huis is.
Stap 6 » Reageer niet als ze stressed over haar iPod die op sterven ligt en snel een oplader nodig heeft.
Stap 7 » Sit back and watch.

Echt, ik word compleet gestoord als we nu niet snel naar het nieuwe huis gaan. Alles is daar! Op de laptop na misschien, maar naast m'n dagboek en een stervende iPod heb ik niks om m'n aandacht op te richten. En geloof me, mijn hoofd is geen prettige plek om te zijn. Daarom heb ik ook verschillende trucjes om mezelf bezig te houden..
- schrijven van random verhalen die ik nooit afmaak
- Quotes in m'n quoteboek schrijven/markeren
- Lezen
- Muziek luisteren
Dat zijn de dingen die ik als eerste doe als ik op he punt sta over dingen na te denken waar ik liever niet aan denk. Maar alle freakin' dingen die ik daarvoor nodig heb liggen in het nieuwe freakin' huis!
Somebody, help.

Losers.. Losers zijn van die gevallen die je complete leven verwoesten, maar totaal geen gevoel hebben dus zich ook niet schuldig zullen voelen. Het zijn wezens die onschuldige honden helemaal in elkaar kunnen trappen, en alsnog een goede nachtrust hebben. Losers zijn agressief, narcistisch, egoïstisch en zijn al 4 jaar een deel van mijn leven. Losers hebben geen gevoel, dus reageren niet al zou je op de grond liggen van de pijn. Losers hoor je ten alle tijden vér bij uit de buurt te blijven.
Ik ben mijn moeder gelukkig niet, en ik trap niet in zijn bullshit. Hij moet met zijn vuile poten van mijn hond afblijven, in de pot leren zeiken in plaats van in het fonteintje waar je je handen in hoort te wassen, zich leren wassen zodat het huis niet meer zo stinkt, een leven zoeken en dat van mijn familie niet meer verpesten, en het meest van alles, compleet uit ons leven verdwijnen.
Ik ben niet ondankbaar, ik weet dat ma momenteel afhankelijk van hem is. Maar ik heb dat geval altijd al gehaat en met goede reden ook. Degene die mijn moeder op zo'n manier als hij gedaan heeft geestelijk weet te mishandelen heeft geen recht op het respect van wie dan ook. Ik gun hem geen blik waardig en hij is mijn adem al helemaal niet waard. Wat mij betreft bestaat het hele geval niet. Maar als hij aan mijn hond zit, zal hij horen ook hoe ik van hem denk. Echt, ik ben niet haatdragend, maar 'het' moet bij mij uit de buurt blijven.
Ik ga geen sappige details neerzetten over de dingen die hier in huis gebeurt zijn de afgelopen vier jaar, want zo ben ik niet. 'Het' weet zijn eigen leven wel te verzieken, dat weet ik zeker. Daar heeft hij mijn hulp niet bij nodig. Als mijn moeder niet in zijn leven was gekomen had hij nog steeds bij zijn ouders gewoont, dat zegt toch al genoeg? Maar ik zal je zeggen dat het me één ding geleerd heeft. Ik weet wat haat is. Niet de basisschool haat van: jij pakt mijn koekje dus nu wil ik je nooit meer zien, en de volgende dag huppel je samen naar huis om koekjes te gaan bakken. Nee, pure haat. Nog nooit heb ik iemand zó gehaat, als ik dat geval haat. Het is geen mens in mijn ogen. Er zijn mensen die andere mensen vermoorden, verkrachten, slaan, whatever, maar dít geval gaat op een heel ander niveau veel te ver. Hij mishandeld geestelijk, en maakt je tegelijkertijd afhankelijk van hem. Het lijkt wel alsof het mijn zijn domme kop heeft ontdekt hoe je iemand het Stockholmsyndroom geeft.
Maar ergens lijk ik op mijn moeder, hoe ze eerst was tenminste. Ik laat niet over me heen lopen door één of andere loser. Laat hem lekker stikken in zijn eigen ego, hij valt nog wel een keer op z'n bek. Ik ben niet bang voor hem en weiger door mijn eigen huis te sluipen omdat loser ligt te slapen. Grappig. Ik stap niet aan de kant als hij dreigt me te slaan. Sla, schop, het maakt me niet uit wat je doet, mij zul je nooit raken.

Het enige wat me door de afgelopen vier jaar heeft geholpen is mijn geloof in de wet van 3. Ik hoef niks te doen, alles wat hij de afgelopen 4 jaar en de komende jaren doet, zal hij veel harder terug op zijn bord krijgen. En dan lach ik.

Ja ik ben pissig. Ontzettend pissig. Ik zit in een lege kamer en ene loser denkt dat de wereld naar zijn zin draait. Never nooit niet. Ik zou zoveel kunnen zeggen nu, dingen die bepaalde mensen ontzettend zou kunnen kwetsen, maar die ik wel écht denk en voel. Echt meen. Maar zoals ik al zei, zo ben ik niet. Alles wat ik over die loser heb gezegt is de volledige waarheid, daar hoef ik niets aan toe te voegen, hij maakt het al erg zat. Daar hoef ik mijn creativiteit écht niet aan te verspillen. Maar andere mensen ga ik niet openlijk over internet kwetsen, kleineren.

Ik ben geen loser.

New Template

2009-08-13T17:01:00.006+02:00

I know, I ~~seriously~~ need to find a life .
Punt is, ma is vandaag druk bezig met dingen waar ik niet aan mee kan of wil helpen. I do not work with losers.

Maar ik had dus een nieuwe template voor m'n blog geplaatst laatst. Die was cute en ~~kawaii~~ enzo, maar niet 'mij'. Vandaar dat er nu wéér een nieuwe is. Ik denk dat ik deze voorlopig hou..

Mijn humeur is de laatste tijd echt onvoorspelbaar. Zelf word ik er zelfs compleet gestoord van, dus ik kan me nieteens voorstellen hoe de mensen in mijn omgeving ermee omgaan . Alles is ook zo hectisch de laatste tijd. Moodswings zijn dan voorspelbaar..
Natuurlijk, er zit wel meer achter. Het gevoel dat je iemand kwijt aan het raken bent is niet prettig en niet bepaald bevorderend op je humeur. Ik probeer om het goed te maken, een oplossing te vinden, maar met alles wat er momenteel gaande is, is het niet makkelijk.

Vorig jaar heb ik al voorspelt dat er mensen uit elkaar zouden gaan groeien, en het idee alleen al deed verschrikkelijk veel pijn. En nu kan het ieder moment gebeuren. Woede, frustratie, verdriet.. allemaal verschillende emotie's komen dan om het hoekje kijken en vechten allemaal om de eerste plaats. Ik weet niet wat ik van de situatie moet denken, wat ik zou moeten zeggen en wat überhaupt een goede manier zou zijn om dit op te lossen. Niets doen is geen optie..
Maar het moet deze keer écht van twee kanten komen, en ik heb het idee dat ik de enige ben die hier de schult krijgt van iets wat niet mijn schult is. En hoe los je iets op, als de ander totaal geen moeite doet om te helpen?

Mood: Confused
Eating/Drinking: Nothing
Listening to: Shannen's interessante verhalen over Buffy

Nog even ..

2009-08-10T23:00:00.020+02:00

Bijna alle spullen zijn over. Nog wat last-minute-shit en spullen die we gewoon nog niet mee wilde nemen -kerstspullen, naaimachine, bepaalde kledingkast, losers..- staan hier in hoekjes gepropt, maar verder is het huis in Hoogvliet volledig leefbaar. Er is zelfs eten in de gangkast, een gasfornuis en een werkende koelkast. Helaas is er geen eten in de koelkast. Waarschijnlijk denken we er pas aan om die te vullen als we écht honger krijgen en tot de conclusie zijn gekomen dat fortunecookies niet vanzelf weer in de kast komen te liggen.

Vandaag hebben we onder andere 11 boekenkasten overgebracht naar Hoogvliet. Simpele Ikea-dingen. Simpele, verbazend zware Ikea-dingen. Op een gegeven moment had ik het idee dat die dingen expres zwaarder werden. M'n schouder voelt beurs en pijnlijk; die is morgen blauw/paars/groen.

Het is wel opvallend hoe m'n conditie vooruit aan het gaan is. Als goed ingeburgerde Rotterdammer neem ik het liefst al de bus als ik naar de hoek van de straat ga en vind het helemaal niet onprettig dat er zo goed als overal roltrappen zijn. Helaas, in ons nieuwe huisje geen roltrappen of bushaltes. En al die zooi die we in de afgelopen jaren hebben opgespaard moet toch echt naar boven. Laat ik nu net de kamer op zolder hebben en in al mijn dozen zaten boeken. Verbazend zware boeken. En die moesten dus allemaal naar boven. Ondertussen kan ik naar de zolder en weer naar beneden rennen zonder buiten adem te zijn, terwijl ik er eerst al tegenop zag om naar de eerste vedieping te moeten. Komt er toch nog iets goeds uit dat eeuwige traplopen.

Helaas, het gemiddelde humeur van ons gaat er niet op vooruit. Vooral in de ochtend zeiken we elkaar af, en is er één die er tussenin zit. Meestal is Shannen dat. Ik ben degene die het discussie en doorzetgen heb geërft, dus als ma tegen mij begint of andersom is het ook echt oorlog. Er zit behoorlijk wat bloed, zweet en tranen in het nieuwe huis. Hopelijk is dat het allemaal waard als we er eenmaal in zitten.

In zekere zin betekend deze verhuizing voor mij de afsluiting van een hoofdstuk in mijn leven . Niet zozeer omdat werkelijk alles veranderd, maar meer omdat er in dit huis een heleboel nare herinneringen zitten die ik het liefst zo snel mogelijk achter me laat. Was het maar zo dat alles veranderde..

Nu valt het echt heel erg op hoe negatief dit huis altijd al aangevoelt heeft, en hoeveel tegenzin ik altijd heb gehad om die voordeur door te moeten. Een paar uur geleden lag ik nog op m'n bed in het nieuwe huis, en realiseerde me dat ik helemaal niet terug wilde naar Charlois. Oké, ik wil ontzettend graag weer in een normaal bed slapen in plaats van op een matras op de grond, maar dat terzijde.
-matras+grond+cher=niet goed.-

Nog even en dan wonen we er volledig. Nog even doorbijten dus.

Uitspraak van de dag
Ma: "So, ik ben blij met de oplossing voor m'n gat!"

Mood: exhausted
Drinking: cola
Listening to: Sullivan's gezucht

P.s.
Raak er maar niet aan gewend dat er zoveel updates zijn. Mijn leven is pretty boring, en de enige reden waarom ik zoveel op blogger zit nu is omdat ik sinds gisteren een nieuwe lay-out heb .

Freak Out

2009-08-09T17:04:00.004+02:00

13 December 2009 word een geweldige dag...

Zojuist kwam ik er achter dat Escape the Fate naar Nederland komt! In fact, dat is minder dan een uur geleden.. Natuurlijk geloofde ik het niet meteen, dus, op naar http://www.myspace.com/escapethefate om het te controleren. En ja hoor, daar stond het, het meest geniale ever. Escape the Fate komt naar Amsterdam!!
Het enige wat nog uit mijn mond kwam in fast forward was: "OMGOMGOMGOMGOMG!" en dat op repeat.
Ik stond al klaar om naar Zuidplein te rennen, toen 3 mensen me erop wezen dat het zondag is. Niet zo slim om op een zondag voor winkel te gaan staan. Het zou nog wel eens lang kunnen duren voor de deur ook daadwerkelijk open gaat.
Lang leven het internet, ik zocht op of er misschien koopzondag was, en ja hoor, het was koopzondag. Nog steeds hyper rende ik de voordeur uit. Halverwege komt ma aanrijden, zet me wel even af bij Zuidplein. Great, heb ik daarvoor gerent?
In de FRS was er één of andere storing met het systeem. Dat heb ik nou altijd. Dat soort systemen reageren gewoon zeer slecht op mijn aanwezigheid, en al helemaal als ik zo hyper ben als nu. Dus, een eeuwigheid later, had ik eindelijk mijn kaartje.
HAPPY, HAPPY, JOY, JOY!!

13 December.. Dat is nog zo fucking ver weg.
http://yfrog.com/2qimg0583dj

-----

Mood: Hysterical

Windows XP

2009-08-08T02:09:00.002+02:00

De mens blijft nieuwe dingen uitvinden. Dankzij deze ontwikkeling heb ik een geweldige iPod met 80GB waarop praktisch mijn leven zich bevind, kunnen we op de tv naar zenders kijken die ook in Amerika gekeken worden, hebben we via internet contact met mensen in Japan en kunnen we over de hele wereld met elkaar elkaar praten ondanks de afstand, dankzij mobiele telefoons.
Geweldig!
Helaas zorgt de constante vooruitgang van al die technische shit er ook voor dat je al snel achterloopt als je even niet oplet. Zo heb je ineens een telefoon die zooo 2008 is en voor je het weet kun je ineens geen enkel bestand meer openen met je Windows XP omdat er een nieuw bestand ontstaan is in de tijd dat jij niet bezig was met je blogger template.
Natuurlijk hebben we wel Vista. Op de laptop. En laat die nou net gekaapt zijn door mijn allerliefste zusje die momenteel op een matras op de grond temidden van dozen en zooi en weet ik veel wat in d'r kamer naar muziek zit te luisteren. Dus, so much for a new template.

En het slaat ook écht nergens op. Het bestand dat ik wil openen maar die deze computer schijnbaar niet kan lezen, bestaat gewoon uit dezelfde freakin' tekens als je op 'Kladblok' gebruikt!! Maar nee, Windows XP is lui en zegt dat hij het bestand niet kent. Ondertussen denk ik dat het gewoon zo'n ingepakt bestand is en zoek heel internet af naar een oplossing, om vervolgens te proberen maar een oudere template te zoeken, en er dan achter te komen dat het gewoon aan me freakin' computer ligt. Twee uur en een hoop frustratie verder, geef ik het op.

Windows XP zuigt. En de mens die al die verdomde nieuwe bestanden 'uitvind' moet echt een keer kappen en een leven gaan zoeken. Het enige wat hij bij mij bereikt heeft is dat hij kostbare tijd van mijn leven heeft verpest en ik nu behoorlijk pissed ben. En als ik pissed ben, kan ik niet slapen. Komt nog eens bij dat m´n bed vol ligt met rommel die ik ergens op de grond moet zien te puzzelen, waar nog meer zooi ligt, om het morgen allemaal in dozen te kunnen doen. Ow nee, die zijn op ¬¬. [/sarcasme] Ofwel, ik moet die spullen ergens op de grond tyven en maandag kan ik ze pas weer in dozen doen. Ondertussen moet ik m'n bed + bureau + nachtkastje maar gaan slopen. Niet dat dat me helpt bij het openen van dat verdomde bestand!!!

*is echt pissed*

Feministisch much?

2009-08-07T09:06:00.004+02:00

Verhuizen. Voor sommige geweldig -degene die uit huis gaan bijvoorbeeld- maar voor anderen pure HEL.
En natuurlijk val ik in de tweede categorie.

We hebben 16 Juli de sleutels van ons nieuwe huis gekregen, en zijn vanaf die dag 6 dagen per week in het huis bezig geweest. Verven, behangen, nog meer verven, wat spulletjes meenemen en nog eens verven.

Dag 1: Nieuw huis! Yes!
Dag 5: Oke, het ziet er al beter uit, nu even doorzetten.
Week 4: Ik wil verdomme uitslapen dat hele huis kan me niks schelen het houd me alleen van m'n slaap ik heb er genoeg van laat me maar gewoon in het oude huis!!!!

Er zit niet bepaald een stijgende lijn in ons enthousiasme. Maar dat komt waarschijnlijk omdat we het alles behalve gewend zijn om de hele dag door met z'n drieën door te brengen en dan ook nog eens te klussen...
Het grootste gedeelte van de dingen die gedaan zijn in huis hebben we namelijk zelf gedaan. Van het behangen met motief tot het verven van de nok van zolder. We hebben hulp gehad bij het dragen van de echt zware dingen, maar verder hebben we het huis écht zelf opgeknapt. Wat nou je hebt mannen nodig om een huis leefbaar te maken? Het enige waar je mannen voor nodig hebt is om de wasmachine en droger op hun plekken te krijgen!! Wij vrouwen krijgen het wel mooi voor elkaar. Geen enkele loser die kan beweren dat hij ook maar een poot heeft uitgestoken.

Ondertussen kan ik de weg naar het huis dromen, zo vaak zijn we al op en neer gereden. En tegen de tijd dat we er daadwerkelijk wonen ben ik het huis al zo zat dat ik ergens een rustige plek buiten ga zoeken. Ons humeur word er niet echt beter op, dat is zeker. En als we er enmaal zitten, mijden we elkaar voor minstens een week, that's for sure.

Alle vrouwen die willen verhuizen maar denken dat ze daar mannen voor nodig hebben, listen up.
Oke, voor de wasmachine is het handig om een man tot je ter beschikking te hebben. Maar verder is alles wat je nodig hebt een beste vriendin, je moeder, je zusje of wat dan ook. Het is niet meer zo dat mannen de enige zijn die zware dingen kunnen tillen of met een aanhanger kunnen rijden. Dat kunnen wij prima zelf. En als je bang bent dat je nagels breken, juist een voordeel! Dan heb je na de verhuizing het perfecte excuus om je eens lekker te laten verwennen met een manicure!

Grappige uitspraken

De eerste twee uitspraken zijn eigenlijk al oud, maar ze staan hier nog niet..

Ma: "Wil jij de keukenkastjes schoonmaken?"
Shannen: "Maar die zijn vies!!"

Shannen: "Wist je dat ik heel snel ben met m'n handen? Op school ook!"

Shannen: "Ik wil een lama.. Het lieft Ruben Nicolai.."

Shannen: "Je bent een 'del'."
Ma: "Nee jij dan, Windows XP."

*Gaat verder met inpakken*

Shannen is jarig!!

2009-07-28T15:28:00.004+02:00

Nou, eindelijk is Shannen 14.Natuurlijk zijn verjaardagen leuk. Je voelt je de hele dag geweldig en iedereen moet naar je luisteren. Want dat hoort, als je jarig bent.
Ergens best wel lullig voor de moeders. Hebben die niet alle moeite gedaan om dat kind op de wereld te zetten? De kinderen doen vanaf die dag niet meer dan slapen, janken, scheiten en eten.
Maarja, als je daar cadeau's en een feestje voor krijgt -die de moeders ook nog eens moeten organiseren...-, waarom niet?

Voor Shannen zijn verjaardagen altijd geweldig. Ze word wakker gemaakt met een gastoeter » http://tinyurl.com/m3k798 en ze krijgt ze een Madonna » http://tinyurl.com/knsxo6.
Ook heeft ze een nieuwe kamer gekregen. Als je gisteren 3 Flodders hebt zien lopen in de Ikea, dat waren wij. Excuses voor het ongemak.
Ma vond het echter niet 'handig' om heen en weer te rijden met de aanhanger, aangezien die ook een keer teruggebracht moet worden. Dus besloot ze alles maar gewoon in de auto te proppen. Dat ik daardoor zo goed als met m'n hoofd door de voorruit heen zat, was zeker wél 'handig'. »http://tinyurl.com/lgtsjk «

Shannen's ochtend was dus behoorlijk lomp. En eigenlijk best zielig. Shannen is de enige bij wie we dit soort dingen flikken. Maar, zoals op het filmpje te zien is, er is al verbetering wat het wakker worden betreft. De vorige keer deed ze niet meer dan zuchten en omdraaien.
En ze heeft een Madonna. Een Madonna is een piercing, boven je bovenlip. De mensen van Queen of Rings geloofde niet dat Shannen ma's kind was. Naja, we lijken dan geen van allen op elkaar, ik denk toch wel dat ma weet welk kind ze eruit gescheten heeft 14 jaar geleden?? Uiteindelijk hebben ze wel de piercing gezet, maar volgens mij geloofde ze het nog niet helemaal. Eigenlijk moeten we Inge nu terug sturen samen met Shannen, en dan doen alsof Shannen Inge's dochter is..... That could be very entertaining...

Nee, ze heeft wel lef dat ze die piercing heeft laten zetten. Mijn lippiercing deed ook fucking pijn!

Momenteel is ze er weer vandoor. Net als vorig jaar, naar buiten. Alleen nu met de gastoeter/luchthoorn/whatever, in plaats van sletterige leeftijdsgenoten. Ze gaat even d'r frustratie eruit gooien met de luchthoorn, want ze weet dat ze mij er niet mee heeft als ze die als wekker gebruikt voor me. Maar oude vrouwtjes de stuipen op het lijf jagen is ook leuk. Denk ik..

books

2009-07-23T21:27:00.003+02:00

Ik hou van boeken. Van fiction tot biografisch. Mijn boekenkast bevat ook meer boeken dan de gemiddelde tiener. Dan heb ik het dus over boeken voor school, maar boeken die ik voor mijn plezier heb gelezen. Voor school had ik altijd keuze zat om een boekverslag over te maken, ook voor engels. Een boek van de schoolbieb lenen? Waarom? Ik heb thuis meer keuze!
Ik lees dus ook dagelijks. Dan heb ik het niet over de gossip op internet of de ondertiteling van Engelse programma's -die zijn btw ontzettend irritant-, maar echt boeken. Leuke hobby, maar tenzij je al je boeken uit de bieb haalt, een dure grap. Ik heb sowieso 44 boeken, die gemiddeld €15,- zijn. Dat is sowieso €660,-!
Nu ben ik de laatste tijd weer een beetj -heel erg- into Gilmore Girls. Rory leest net zo veel als ik, alleen heeft zij veel meer boeken. Dus, ik dacht, laat ik eens kijken welke van de boeken die zij gelezen heeft eens op mijn boekenlijstje toevoegen. Die lijst was al 50+ titels lang. Daar zijn er nu zo'n 173 bijgekomen, en er zijn er nog véél meer die ik wil lezen.
Leuk!
Als ik niet al die boeken ook daadwerkelijk wilde hebben. Wat ik dus wel wil. Dat komt neer op €3345,- gemiddeld! Where the hell am I supposed to find that money?!
Moet je nagaan, de lijsten die ik nu gemaakt heb bevatten bij lange na niet alle boeken die ik nog wil lezen/hebben!!

Naja, nu weet ik in ieder geval wat ik voor m'n verjaardag moet vragen, mochten er mensen die persé een cadeau willen kopen. Ik heb een lijst met boeken die ik héél graag wil hebben.
Kent iemand een winkel waar je tweedehands boeken kan kopen? Misschien dat ik daar een deel van de boeken kan vinden xD.
Ik denk dat ik ga beginnen met 'How to Kill a Mockingbird', na 'Wuthering Heights' en Almost Moon. En ik ga Wuthering Heigts uitlezen!! Misschien had ik er beter aan gedaan om de herschreven versie te kopen, want met dat oud-Engels is het echt vertyft, maar ik zal hem uitkrijgen!

Running From Memories

2009-07-22T19:07:00.002+02:00

Soms heb ik van die momenten dat er ineens een gedicht of whatever uit m'n pen komt, en ik heb geen idee waar die inspiratie dan vandaan gekomen is. Zoals een paar dagen geleden, toen ik toevallig een zin op had geschreven die me erg aansprak, en er binnen 5 min het volgende verscheen...

The faster I ran, the harder I fell
And with all those memories
catching up on me
It was like going through hell

I've been fighting this battle
For far too long
But instead of weakening me
It has made me strong

No matter how hard I run
I realise now
The place where I'll end
Is where it all began

Ik weet heel goed waar het over gaat, hoewel ik er zelf een paar keer overheen moest lezen voor het helemaal tot me doordrong. Degene die me goed kennen, of de erg observant zijn, zullen het ook wel weten. Maar als ik daar doorheen kijk, gaat het er gewoon om dat je niet verder kan gaan zonder de hoofdstukken uit het verleden af te sluiten. Dat kan om kleine dingen gaan, maar ook grote dingen. Die dingen zullen je hoe dan ook achterna blijven zitten en je belemmeren, wat je ook doet om het te vergeten. Het obsessief lezen van boeken die je al zo goed als uit je hoofd kent, tv-series downloaden en kijken wanneer je maar kan, FF schrijven, muziek luisteren en voorkomen dat er ook maar een minuut stilte valt... Wat dan ook, het helpt niet. Dat snap ik.
Voor de duidelijkheid, het is niet helemaal over mij, gewoon een gedichtje, maar zoals bij de meeste gedichten, kan ik mezelf er wél in vinden..

Geen grappige uitspraken vandaag, hoewel ik er ondertussen meer dan genoeg heb. Maar dan moet ik ze weer gaan zoeken en daar heb ik geen zin in. Ben Gilmore Girls aan het kijken -seizoen 2, episode 37- so suck it up.

Micheal Jackson Died

2009-06-26T01:13:00.007+02:00

Oke, ik heb de man nooit écht gemogen, hoewel ik natuurlijk veel nummers van hem ken. De verhalen die rond hem oplaaiden over het kindermisbruik en dergelijke maakte dat ik hem niet echt bepaald 'mocht'.
Dat wil niet zeggen dat hij toch een soort van legende is in de muziekwereld.

Twitter, een geniale uitvinding en behoorlijk verslavend. Dino101 zei net dat Micheal Jackson overleden was. Ik dacht dat het een stunt was. Tot er nog iemand iets zei over zijn overlijden. En nog iemand. En nog iemand. Dus, ik zet CNN op en daar zijn ze Live aan het uitzenden en er blijven mensen zeggen dat hij is overleden. En Farrah Fawcett EN Jeff Goldblum!
WHAT!?

Dus, het is dus nog maar net bekend, en volgens mij is het nog niet eens officieel naar buiten gebracht dat hij écht dood is, maar er staan al weet ik veel hoeveel mensen voor dat ziekenhuis waar hij zou liggen en heel het internet heeft het over het overlijden van 'the King of Pop'.

Nu moet ik toegeven dat dit mij persoonlijk niet zo veel doet als het overlijden van Heath Ledger, meer dan een jaar geleden. Maar ik kan me voorstellen dat er een heleboel mensen zijn die net als ik vorig jaar, met hun neus zowat tegen hun computerscherm/tv aanzitten en het niet echt kunnen geloven. Het duurde voor mij een paar dagen voor het tot me doorgedrongen was dt Heath dood was, en nu nog krijg ik een brok in m'n keel als ik een film zie waar hij in zit. -zet NOOIT the Patriot op waar ik bij ben. NOOIT!! I'm warning you!-

Het is officieel bevestigd door CNN en de LA coroner dat Micheal Jackson dood is. Wauw.
En ik zei net nog dat er geen fuck op tv is, krijg je dit ineens. -dít was niet mijn bedoeling mensen-

Het lijkt me een beetje ongepast om nu grappige uitspraken neer te zetten, dus dat ga ik, uit respect voor Micheal Jackson, niet doen.

R.I.P dude. uhm.. King of Pop.

productiviteit

2009-06-14T08:45:00.000+02:00

Niemand die de aankomende weken mag zeggen dat ik niet productief ben in de ochtend. Het is nog geen 8u en ik heb al met de honden gelopen, hyper rondgesprongen met m'n nieuwe big-ass headphones met de nieuwe cd van 'There For Tomorrow' op, de UPC-box vervloekt en bijna door het raam naar buiten gegooit en 24 croissantjes gemaakt.
Drie koppen koffie verder...

Ma is ondertussen ook beneden en staat er zowat op dat ik ga slapen. Ja, als ik dat doe is er niks meer over van mijn productiviteit! En daarbij, slapen na 3 koppen koffie? Ja, dat gaat'm niet worden..
M'n moeder weet echt niet wat ze wil:
· Als ik uitslaap
"Cheryl, je ligt tot 12u op je bed!!"
· Als ik een overactieve morgen heb
"Ga naar bed!!"
What the fuck moet ik daar nou mee?

De honden zijn ook erg blij vandaag, schijnbaar. Nouja, Hope is chagrijnig, duidelijk geen ochtendhond. Maar Sullivan is echt hyper bezig. -ik heb hem toch echt geen koffie gegeven?- Misschien als payback omdat hij nu een gentleleader heeft. Tja, moet hij maar niet trekken. Want geloof me, ik kan twee Bordeaux-doggen echt niet houden. -hond laat baas uit in plaats van baas laat hond uit.

Oke, ik ben dus -nog- een tiener. Een tienermeisje, om precies te zijn. En wat doen -de meeste- tienermeisjes van mijn leeftijd? Ze hebben een soort van vage obsessie met een acteur/zanger/whatever waarvan ze weten dat de kans nihil is dat ze hem ooit ontmoeten. Maar op de één of andere manier dringt die logica niet helemaal tot ons door.
Ik heb al verschillende fases van deze 'crushes' gehad. Met zangers én acteurs. In die periodes luister ik naar alle nummers die de zanger gezongen heeft, of kijk ik alle films waar de acteur in zit. Al zit hij maar in één scène, ik moet en zal die film zien.

~~Confession~~
Ik heb weer een episode.
Ditmaal is het Milo Ventimiglia.
Peter Petrelli in Heroes. Zach Harper in Dirty Deeds. Jess Mariano in Gilmore Girls. Ted Gray in Pathology ...
En wel heb je ooit, hij heeft zelfs een audioboek ingezongen.
Ik heb geen idee wat ik zo leuk vind aan Milo. Wel weet ik dat Hayden écht gestoord is geweest om het met hem uit te maken. -wie kiest er nou Jesse McCartney over Milo Ventimiglia!?!?- Ik zou het wel weten, als ik haar was geweest!

Naja, ik ga dus even naar een zeker audioboek luisteren [a].

Mood: Hyperactief
Eating: verse croissantjes
Listening to: There For Tomorrow / the Dangerous Days of Daniel X

Wannabe Scene Queen

2009-06-08T21:54:00.005+02:00

Tja, ik zou ook niet kunnen wachten met het uitbrengen van m'n nieuwe CD. Vooral niet als ik member was van There For Tomorrow.
Morgen komt hun nieuwe cd, A Little Faster, uit. Maar 4 dagen geleden hadden de ALLE nummers al op PureVolume gezet!! -en juist op die dagen ga ik niet op de computer.. geez.-
De nieuwe cd is amazing, beter nog dan ik verwacht had, en ik kan je vertellen dat ik hoge verwachtingen heb als ik ergens naar uitkijk. Maar ik heb het hier over There For Tomorrow. Heloooo.

Wat me steeds meer opvalt -vooral op YouTube- is dat het tegenwoordig totaal niet meer om talent gaat in de muziekwereld. Oke, ik luister misschien voornamelijk naar bandjes -die niet bepaald 'bekend' zijn in Nederland-, maar ook hier merk ik een groot verschil tussen de bandjes die het wel en niet maken.
Ziet de zanger er goed uit, dan is het slechts wachten op het moment dat een Wannabe Scene Queen hem ontdekt en die stuurt hem dan door naar al haar Wannabe Scene Medetutjes en dan gaan ze met z'n alle naar de band van die leuke zanger luisteren. Maar! De basgitarist is wel lelijk, die zouden ze eruit moeten kicken en een nieuwe, knappere voor in de plaats moeten nemen.
Zo gaat dat steeds meer. Veel talent krijgt de kans niet om te laten zien wat ze in huis hebben, omdat ze niet het juiste haar hebben of wat dan ook. It's rediculous!!

Oke, ik heb ook mijn deel bandjes met extreem leuke zangers/gitaristen/drummers. There For Tomorrow bijvoorbeeld . Maar het verschil tussen mij en die wannabe's is dat ik niet naar de muziek luister omdat er een leuke gozer in de band zit, -heeeeel toevallig-. Ik luister naar de muziek omdat ik de muziek goed vind. Anders zou mijn iPod volstaan met bijvoorbeeld Black Veil Brides. -Andy Sixx is like ... HOT , honestly...- Maar er is geen enkel nummer van hun op mijn iPod te vinden.
There you go.

Hoe herken je zo'n Wannabe Scene Queen? Nou kijk ten eerste naar de bandjes die ze luisterd. Hebben ze talent of klinkt het zoals ieder ander bandje? En hoe reageert ze op bands als 'The Spill Canvas' of 'The Getaway Plan'? Als ze zegt: "OMG, the leasdsinger is like, DISGUSTING!" weet je genoeg.
Tip: Ren. En kijk niet meer om.
Voor je het weet laat ze je Wannabe Kleding dragen en staar je naar Oliver Sykes die je all over je agenda en weet ik veel wat nog meer geplakt hebt. -Oliver is trouwens best cute, no offence.- En als je een jongen bent kan ik je verzekeren dat je er binnen no time uitziet als Andy Sixx. Als het met een Hardcore-Wannabe temaken hebt zal ze je zelfs dwingen om lenzen te dragen. En tekent ze je onder met stift om de tattoo's na te bootsen. -Want echte laten zetten kost veel geld en dat geld moet ze natuurlijk besteden aan enorme zonnebrillen.-

Wauw, dat was dus het stereotype Wannabe Scene Queen. Ik word pissed als ik denk aan al die goede bandjes die gewoon nooit een kans krijgen door die enorme hype om Scene te zijn ineens. Come on, er is meer dan alleen goede looks!!
En daarom vind ik het heerlijk om naar onbekende bandjes te luisteren, en zijn ze een stuk minder leuk zodra ze bekender worden. Dan veranderd de muziekstyle ook meteen, heel raar. Het idee dat als ze dan misschien naar Nederland komen is dan misschien nog wel leuk.. Maar direct daarna realiseer je je dat je dan temidden van een enorme groep Wannabe Scene Queens terecht komt! En als er iets is waar ik een hekel heb is het een hele groep Wannabe's!! Dat is nog erger dan een hele dag shoppen!! -Confession; I might be the first teenage girl who actually hates to go shopping all day long..-

Echt.. waarom werd emo ook alweer in?? Alsjeblieft, laat al die huppels weer achter het type 'ik-ben-knap-en-dat-weet-ik' aanlopen, dan komt er misschien weer een beetje rust in de muziekwereld en is het niet zo moeilijk om het echte talent tussen al die bagger uit te halen.

Mood: Pissed
Drinking: Cola
Listening to: the Getaway Plan - Shadows

I shall not.

2009-05-28T22:18:00.004+02:00

Het moeilijkste aan fan zijn van een boekenserie die verfilmt word, is misschien wel de info en spoilers die op internet te vinden zijn. Mijn favo site met al het laatste nieuws is HisGoldenEyes. Foto's, filmpjes, roddels en de kleinste nieuwtjes zijn erop te vinden. Nu ook filmpjes die door fans in Rome zijn gemaakt van één van de meest crusiale scènes in New Moon. En ik heb mezelf verboden om ze te kijken. Op die manier word de film verassender en beter. Het filmpje staat daar op die site, en ik kan er niet op klikken. Ik mág er gewoon absoluut niet op klikken.
Dit is nog erger dan de 40 dagen zonder TH. Veertig dagen zonder TH is niks vergeleken met máánden van filmpjes ontwijken.
I'm gonna die!

Ik heb toch nog een mail gestuurd naar mijn 'contactpersoon' in Pathé. De volgende dag jeb ik al reactie gekregen, en een midnight release zou heel goed te organiseren zijn!! De voorpremière van Twilight was namelijk ook een enorm succes, dus waarom zou de directie van Pathé het er niet mee eens zijn; ze kunnen er enorm veel geld uit halen!
Toen ik dat las was ik natuurijk razend enthousiast. Dit was míjn idee. Ik ga er niet mee op hyves lopen strooien want dan kan het uit de hand lopen, maar ik weet dat het mijn idee is. Net zoals het mijn idee was om Pathé op de hoogte te brengen van de hype rond Twilight. Niemand in Nederland die het weet, maar stiekem hebben ze het wel een beetje aan mij te danken gehad dat hij zo snel uit was hier in Nederland...
Ach, mij boeit het niet wie er allemaal heen gaan, naar de film, als ik hem zelf maar kan zien!!

Hier om de hoek hebben ze een soort van cafétje geopend. Ik ben er al meerdere malen langs gekomen en vroeg me af wát dat nou eigenlijk voor moest stellen. Dus toen ik er net voorbij kwam en zag dat de gordijnen gedeeltelijk openstonden, liep ik er langs. Er waren mensen binnen. En toen ik verder liep, zag ik dat de deur open was! Aangezien ik nu meer dan genoeg ervaring heb met aanbellen bij mensen die ik niet ken, twijfelde ik niet bepaald of ik had al op de open deur geklopt en vroeg wat the fuck de bedoeling was van het hele gebeuren. En er kwam wel een hele aardige gozer een rondleiding geven. Het is er niet groot, maar ik kan me voorstellen dat het er erg gezellig is als er een bandje is en mensen uit de buurt. Achter de huizen hiernaast blijkt een compleet veld te zijn, waar ik nooit weet van heb gehad. Ik dacht dat het gewoon één groot gebouw was! Grappig, zo'n binnenplaatsje! Ze hebben er zelfs een tribune gebouwt! Alles is door hunzelf gemaakt.. Echt geweldig, en dat bij mij om de hoek!
Ik heb me op de mailinglist gezet en zodra er iets te doen is, krijg ik een mail.
Ik kan niet wachten tot ik er heen kan!
Jammer genoeg gaat de gozer die me een minirondleiding gaf 3 weken weg, dus die zal ik voorlopig niet zien.
Gelukkig heb ik de vrijdagavond nog, werken, wat opvallend gezellig is... [a]

Mood: fcking tired
Drinking: ranja?
Listening to: Shannen's o zo boeiende verhaal...

New Moon

2009-05-27T00:03:00.004+02:00

Soo.. zoals de meeste mensen weten ben ik een huge fan van Twilight. En dat terwijl ik eigenlijk niet echt van Fictie hou..
Aan het einde van dit jaar komt New Moon, het tweede deel van de Twilight Saga uit in de Bios in de VS. Helaas wil dat zeggen dat wij normaal gesproken nog maanden moeten wachten tot hij hier uitkomt.
Maar! Vorig jaar kon ik gewoon niet zo lang wachten tot hij uitkwam en begon ik in Juli al mailtjes te sturen naar een zeker persoon die hier misschien verandering in kon brengen.
Nu het nieuws rond New Moon langzaam maar zeker op begint te waaien begint het weer te kriebelen. Op 20 November komt hij in Amerika uit. Zou het misschien weer lukken om hem hier ook eerder uit te laten brengen??
Ik ben in ieder geval van plan om wéér te gaan mailen. Ik ben een trouwe fan, en wil ook proberen om mijn contactpersoon over te halen om net als in Amerika, een midnight release te organiseren. Niet alleen ben ik ervan overtuigd dat het een groot succes zou zijn, het zou ook helemaal in de New Moon spirit zijn! Vorig jaar was het niet mogelijk om dit te regelen, maar was de opkomst wel enorm. Heel de zaal zat vol en er stonden ruim een uur van tevoren al mensen voor de zaal terwijl er nog een andere film bezig was!
Waar het dus op neer komt; ik ben nú al haast niet wachten! Ik ga mailen en kijken of er iets geregeld zou kunnen worden. Er is hoop, aangezien ik er wel erg vroeg bij ben dit jaar.. Hopelijk raakt hij niet verveeld van me

Uitspraak van de dag
Shannen: *maakt raar hikgeluidje*
Ik: "Wtf was dat?"
Shannen: "Te weinig hersenen.... Uh! Te weinig zuurstof!"
Ik: *vlak*

Mood: excited
Drinking: cola
Listening to: Sullivan die hoognodig moet

De man

2009-05-21T22:11:00.004+02:00

Mannen willen altijd stoer zijn. Vooral als ze bij elkaar zijn, moeten ze stoer doen. Wie het hardst kan boeren, scheten laten, wie het meeste bier kan zuipen in één keer, wie de meeste chickies scoort op één avond..
Ook het opscheppen komt -vooral na een paar biertjes- veel voor. Wie er de meeste one night stands heeft gehad, wie er ooit het meeste bier op heeft op één avond, wie de hoogste bekeuring voor te hard rijden heeft gehad, wie de meeste vriendinnen tegelijkertijd heeft gehad..
Ze moeten zichzelf altijd bewijzen.

Wat vooral leuk is, is om samen met een goede vriend véél te hard te rijden op een grote rotonde. Wat zou het boeien dat er misschien andere mensen rijden. En ach, je bent zo stoer, als je ergens tegenaan rijd heb je heus wel genoeg geld om een nieuwe tweedehandse auto te kopen, zoals je nu ook hebt.

Vandaag moest ik dus weer werken, en hoewel ik maar 1 donateur binnen heb gehaald was het wel een gezellige dag. Maar ik ben echt een spannend boek aan het lezen (Ravenzwart van Ann Cleeves). Dat wil zeggen dat ik elk moment dat ik heb aangrijp om dat boek erbij te pakken. Dus ook onder het lopen.
Tot ik, bóven de muziek van mijn iPod uit, piepende banden met hoge snelheid voorbij zag komen. Ik keek de auto na, die echt heel melodramatisch langzaam wegslipte met zijn achterbanden. Even dacht ik nog dat hij het zou halen, dat dit de bedoeling was geweest. Tót hij in volle snelheid tegen de stoplicht aan vloog en het glas uit de achterruit sprong. Er kwam direct een man uit de auto gestapt en hij probeerde de auto weg te duwen om weer door te kunnen rijden, maar er was geen beweging in te krijgen. Ik borg snel mijn boek op en rende naar de auto toe, want iedereen stond wel heel gezellig te kijken, maar wie weet was die man wel gewond en in shock.
Toen ik op een paar meter afstand was stapte er een tweede man uit en rook ik een enorme walm alcohol. -Wat had ik ook alweer gezegd over mannen die zichzelf wilde bewijzen??- Ik vroeg ze of ze oké waren, waarop ze lacherig reageerde. Waarschijnlijk schaamde ze zich dood, om een ongeluk te krijgen midden op zo'n enorme rotonde, en dan ook nog eens onder invloed!
Meer mensen volgde mijn voorbeeld en kwamen vragen of het wel ging, maar het viel me wel op dat ik, als meisjezijnde nog wel, de eerste was bij wie het opkwam om te gaan kijken, in plaats van alleen te staren en 'ooooh' te zeggen.
Al snel waren er zo'n 6 politieagenten aanwezig, vlak nadat ik stiekem 2 foto's heb gemaakt. Toen ik weer om me heen keek stonden er een heleboel mensen vanaf een afstandje te kijken, at voor mij het teken was om te gaan. Aan pottekijkers heb je niks.

*klik voor volledig formaat

Dus, mannen, wat hebben jullie hier nu bereikt. Je auto is compleet naar de klote, je hebt een hoop schade geleverd, kleine kinderen die toevallig met hun ouders langskwamen aan het schrikken gemaakt en je bent betrapt op het rijden onder invloed. Hoe voelt dat nou? Voel je je nu stoerder dan vanmorgen?
En het boeit me werkelijk waar niet dat je tegen een stoplicht aan geknalt bent. Maar wat me wel dwars zit dat het weinig scheelde of je was zo een zebrapad op gereden, en dan had je net zo min kunnen remmen. Dan was ik nu misschien wel getuige geweest van een aanrijding met overlijden tot gevolg. Dan had je nu de dood van een onschuldig mens op je geweten.
Zou dat het waard geweest zijn?

Uitspraak van de dag
Meisje in mijn team moest extreem nodig naar de wc, dus vroeg ze of ze bij een oude man die in zijn tuin aan het werk was naar de wc mocht.
Man: *draait zich naar ons om* "Ik zet haar even op het potje!"

Groep: *heeft het over de moodswings van Rachid*
Moes: Het lijkt wel of hij ongesteld is!"
Wij: "Wat weet jij daar nou van?"
Moes: "... Ik heb 5 zussen."
Point made.

Mood: geshockeerd
Drinking: Cola
Listening to: Alex z'n geheimzinnige bull-shit die ik niet snap

New hair

2009-05-12T01:29:00.003+02:00

Eindelijk m'n haar laten knippen. Dat was écht vort nodig.
Eigenlijk wilde ik naar Ronnie, hij is grappig . Maar, om nu een kapper te kiezen omdat hij humor heeft is ook neit echt verstandig. Dus, ben ik maar gewoon naar Inge gegaan. Die doet al .. heel lang mijn haar en het is me altijd bevallen. Ook nu!

What do you think?
Ik persoonlijk ben er erg blij mee, hoewel het wel kut word met stylen, aangezien ik het nu weer gewend ben om mn haar gewoon vast te doen met een 'bad-hair-day'. Dat zal vanaf nu niet meer zo makkelijk gaan .

Nu is het plan om extentions te kopen (blond of rose) en m'n pony met een felle kleur te highlighten. Al heb ik zo het idee dat het ongeveer net zo lang gaat duren als het knippen, voor dat dat werkelijkheid word.

Eigenlijk moest ik gisteren beginnen met werken in het Bastion Hotel, maar ma was het er helemaal niet mee eens. Het zou te weinig betalen en ik zou er te veel voor moeten werken. Tja, oke, dan toch niet? Ze zeurt als ik geen werk heb, en ze zeurt als ik wel werk heb!
Ach, ben toch aangenomen bij Team Support, waar ik donderdag begin. Dus heb ik sowieso wel een baantje, alleen weet ik niet hoe lang ik het volhou omdat het toch een beetje zwaar werk is, ondanks alle lol. Morgen moet ik ook naar een info-avond voor zogenaamd vakantiewerk, eens kijken wat ik daar aan overhoud. Maar voorlopig zal ik het moeten doen met het promotiewerk voor goede doelen..

Mood: excited
Drinking: Fanta Pomelo
Listening to: Sullivans snorring

Memories

2009-05-07T23:39:00.004+02:00

Vandaag zijn de examens op de Middelbare scholen weer begonnen. Alle uren van leren, -roken-, leren, -redbull drinken-, leren, -roken- en nog eens leren moeten nu in praktijk gebracht worden. Voor sommige een ware hel. Maar wij hadden vorig jaar de grootste lol..
Wie had nou gedacht dat adrenaline in de bijnieren gemaakt word? Of dat halfvolle melk voor meer dan 80% uit water bestaat?
De tijd voor en tijdens de examens waren geweldig. In ieder geval, wij met ons groepje vermaakte ons zeer. Lekker in het zonnetje, peuk erbij, redbull erbij, en meer oefenexamens, rekenmachines, aantekeningenblaadjes, pennen en nog meer zooi dan je ooit bij elkaar hebt gezien. We hebben oefeningen meegemaakt waar we gewoon niet uitkwamen, tot één van ons 'een helder moment' had en de opdracht ineens rampzalig makkelijk bleek te zijn. En we hebben meer gelachen dan ik in de jaren daarvoor ooit heb gedaan. Om samen te gaan leren, was het beste idee ever.
Hoeveel uren we daar in die tuinstoelen hebben doorgebracht, ik weet het niet. Ik weet wel dat ik meer bij Jo zat dan thuis was, ik woonde er praktisch.
En de lessen voor de examens waren ook geniaal. Lessen? Waarom zouden we zo vlak voor het einde gaan leren? We hebben meer van het miniscule grasveldje -dat inmiddels compleet verwoest is door moordlustige bouwvakkers die OOK onze boom gekillt hebben!!!- dan van de klaslokalen. Ineens bleek dat de leraren helemaal niet zo gemeen waren. De meeste zijn echt ontzettend aardig! Zoals meneer Janssen, meneer Brink, meneer Lith.. Helaas kom je daar pas op het allerlaatste moment achter. Op het moment dat je je realiseert dat je deze mensen dalijk wellicht nooit meer gaat zien.

De examens.. Jeetje, wat was Jo gespannen. Ze schreef alle antwoorden die ze had over zodat ze s' avonds kon kijken hoeveel ze goed had, en kon berekenen of ze zou slagen of niet. Maar het was voor haar ook een hele moeilijke tijd, omdat ze niet één, maar twee hoofdstukken van haar leven aan het afsluiten was. Twee ontzettend belangrijke hoofdstukken van haar leven..
Veel van de meest moeilijke dingen die we hebben zitten leren kwamen uiteindelijk nieteens in de examens voor. Bij wiskunde bijvoorbeeld, hebben we ons rotgeleerd op die Cosinus enzo. Eindelijk begrepen we het, kwam het in dat hele pokke-examen niet voor. Nou, dan baal je hoor.
Maar we realiseerde ons heel goed dat dit de laatste uren van onze Middelbare School-tijd waren. En ik genoot van ieder moment. Ik wilde altijd zo snel mogelijk naar huis, maar nu bleef ik liever nog een paar uur hangen.

De uitslag was einfach slopend. We zouden pas rond 4u gebeld worden, terwijl kennissen van Jo al om 11u in de morgen gebeld waren. En de dag ervoor waren we nog langs de Gaarde geweest en toen bleek dat ze de uitslagen al lang binnen hadden! Waarom zouden ze ons zo martelen als ze al lang de uitslagen wisten?!
Ik zat samen met Ro en Tanja bij Jo, dat hadden we afgesproken. We wilde bij elkaar zijn als de uitslag binnenkwam. We hebben heel die periode samen afgelegd, van leren tot het eindexamenfeest. Het telefoontje was een mijlpaal in ons leven, en we wilde die samen neerzetten.
De tijd leek niet vooruit te gaan! Vooral het laatste uur, er leek geen einde te komen aan het wachten. Jo bleef maar sigaretten opsteken en naar het plafond kijken. Iedereen had last van de zenuwen, we praatten bar weinig en ik bleef maar naar Nadal kijken, die op dat moment in zijn groene uitfit al tenissend over een veld ergens in verwegiestan huppelde. -Nadal zal voor mij altijd 'examenuitslag' betekenene..- Al onze telefoons lagen naast elkaar op tafel, om de tijd te vergelijken en zodat we het zeker niet zouden missen als we gebeld werden. De ultieme marteling op zo'n moment is als er gebeld word, en het blijkt iemand te zijn die wil weten of je al gebeld bebt. Robert werd gebeld. Vals alarm. Nou, je kon ons bij elkaar vegen.
Toen mijn telefoon eindelijk afging en ik van Gelderen aan de lijn had.. Jeetje, ik had me al voorgenomen dat ik een neutrale gezichtsuitdrukking aan zou nemen en wist dat in ieder geval Jo ervoor zou vallen. Natuurlijk was ik geslaagd, geen enkele onvoldoende, maar Jo dacht dat ik gezakt was! Astrid had me echter door, omdat ik de fout maakte even naar haar op te kijken.

Allemaal zijn we geslaagd, en Robert, de nerd, met de hoogste punten natuurlijk. Jo maakte de legendarische uitspraak toen ze haar uitslag kreeg: "OOH MY GOD!!". Dat zal ze nog lang aan moeten horen..

Pete heeft alles gefilmt, of in ieder geval, delen van de tijd dat we op het telefoontje hebben zitten wachten. Het is zo raar om die filmpjes nu terug te kijken. Dat is gewoon al bijna een jaar geleden, maar ik herinner het me alsof het gisteren gebeurd is. Al die stress, ik denk dat je dat gevoel nooit meer helemaal kwijt zult raken.

En met de uitslag was ons middelbare school avontuur eigenlijk afgelopen. Natuurlijk waren er nog de examenuitreiking en -feest, maar door het feit dat we geslaagd waren zouden we nooit meer naar die school terug hoeven komen voor lessen, die waren voorgoed voorbij. Geen doelloze tussenuren meer in de kantine, niet meer met z'n alle onder de grote boom tegen de regen omdat we tóch wilde roken, niet meer met de slappe lach in de les zitten, niet meer zonder boeken in de les gaan zitten en dan ook nog eens de wijsneus uithangen, niet meer boos worden op de automaten die je geld wel opeten maar er niks voor teruggeven.. niets meer van dat, dat behoorde vanaf dat moment, allemaal tot het verleden.
En stiekem vond ik dat écht heel kut.

Het is echt heel raar hoeveel er in een jaar tijd kan veranderen. De mensen waar we vorig jaar mee omgingen zien we nu niet tot nauwelijks meer, maar het is me opgevallen dat zij niet meer degene zijn waar ik ooit vrienden mee was. Iedereen is zijn eigen kant op gegaan, en soms pas je dan niet meer in elkaars leven.
Gelukkig gaan Jo, Ro en ik nog met elkaar om. Ik zou niet weten wat ik zonder die twee moest doen. Met hen heb ik één van de belangrijkste periodes uit mijn leven doorgebracht en in die tijd hebben we elkaar beter leren kennen dan ik ooit had gedacht toen ik in de derde bij hun in de klas terecht kwam.

Tja, ik mis de examentijd, daar maak ik geen geheim van. Ik zou zonder twijfel zo terug in de tijd gaan, alleen maar om die laatste momenten op de Middelbare nog een keer te mogen beleven. Het was echt geweldig.

Filmpje examenuitslag deel 1
Filmpje examenuitslag deel 2
Filmpje examenuitslag deel 3
Filmpje examenuitslag deel 4

Mood: Thirsty
Drinking: Nothing
Listening to: The Spill Canvas - All Over You

Inspiration Boost

2009-05-06T17:06:00.006+02:00

Het is 'de tijd van de maand'. Nee... niet die tijd van de maand, het is wassende maan, bijna volle maan. En dat betekend, een inspiratie-boost, dat wil je niet weten. Het is tijden geleden dat hij echter zo groot was. Ik bedoel, als je op weg naar je intake ineens wat tebinnen schiet en je er normaal nieteens wat kan verzinnen als je zit te brainstormen, dan heb je het flink tepakken. Gelukkig was ik goed voorbereid en had voor het geval dit me zou overkomen pen en papier meegenomen . Die ik toen geschreven heb moet ik trouwens nog afwerken..

You try to find a way to tell
But all the ways you find lead straight to hell
Caught up in your own suffocating lies
Hiding the truth between well written lines
As long as no one sees the real you
But you're the only one you need to remain true to

Nevermind the tears you cry
You're living with an untold lie
No one cares for the pain inside
So why would you even bother?

The reflection in the mirror shows what others want to see
You're facing someone you never wanted to be
Killing yourself with the truth written on your wrist
The person underneath the mask doesn't even exist

Nevermind the tears you cry
You're living with an untold lie
No one cares for the pain inside
So why would you even bother?

Ik heb werkelijk géén idee wat ik hiermee wil zeggen . Het heeft misschien wel een paar uur geduurd voordat ik alle zinnen die in me opkwamen goed en wel achter elkaar had staan.. Tell me what you think on Deviantart! » Untold Lies.

Uitspraak
Shannen: "Ik weet niet in welk gaatje hij moet, ik heb er twee!"
Ik: Hij zit al in het goede gaatje, en hij staat nu op zijn hardst dus alleen die pakken."
-ik kan me nieteens herinneren waar dit over ging -

Mood: exhausted
Drinking: Dalijk een Vanille Milkshake
Listening to: ma die me opdraagt om foto's uit te snijden

He's just not that into you

2009-05-03T02:14:00.006+02:00

Vrouwen zijn pro in het zo analyseren van hoe een date ging of hoe een man met haar omgaat, dat allesin een hint veranderd.
Mannen zijn pro in het flirten met een vrouw, maar om het verhaal zo te draaien dat het nooit is wat een vrouw denkt dat het is.

He's Just Not That Into You
Geniale film, echt waar. Ik denk dat het een hele 'leerzame' film is voor mannen én vrouwen. Maar ze komen echt met onderwerpen waar mensen zoals ik makkelijk een nacht van wakker liggen. Want puntje bij paaltje, er zijn helemaal geen regels in de dating wereld!

Volgens één van de jongens in de film zijn er een paar dingen 'duidelijk':
· Als een jongen je niet belt -vooral als hij zegt dat hij je zal bellen- , ziet hij je niet echt zitten.
· Als hij zegt dat hij het leuk vond om je te ontmoeten, aan het einde van de date -en zegt dat hij je zal bellen-, ziet hij je niet zitten.
· Als een jongen je wil zien, zal hij er alles aan doen om je te kunnen zien.
· Als een jongen je wil bellen, belt hij.
Er zijn volgens hem geen uitzonderingen op die regels. Voor hem is het makkelijk; als hij een meisje leuk vind en zij ziet hem niet zitten, zijn er zo nog 10 anderen waar hij wel mee uit wil. Maar natuurlijk, als hij echt verliefd word blijkt er helemaal niets over te blijven van zijn zogenaamde 'regels'.
In het begin dacht ik dat die gozer hele wijze dingen zei; eindelijk wat duidelijkheid over mannen en hun idiote gedrag. ("Hij zei dat hij zou bellen, waarom doet hij dat dan niet? En dat terwijl hij wel zo 'raar' naar me keek! Ik snap er helemaal niks meer van.. En als ik hem dan toevallig tegenkom doet hij helemaal blij enzo, zegt hij dat hij wel wat van zich zal laten horen, en dan belt hij alwéér niet!! What the F moet ik daar nou mee?!") Maar naarmate de film op zijn einde kwam was wel duidelijk dat ze er zelf vaak geen benul van hebben dat ze signalen uitzenden die ze eigenlijk helemaal niet uit bedoelen te zenden.
En wat dan helemaal verwarrend was, was dat hij zélf nieteens wist dat hij haar meer dan aardig vond. Als die andere vrouw hem er niet op gewezen had dat hij dingen deed die ieder verliefd persoon doet -elke paar minuten zijn telefoon checken op gemiste oproepen, schrikken als de telefoon een keer echt afgaat en dan hopen dat het die ene persoon is... etc.- dan was er geen happy ending voor hem en haar geweest!
Dus.. is het mogelijk dat jongens je soms 'leuk' vinden, maar het zelf gewoon niet weten? Vooral op deze leeftijd, als het schijnbaar 'stoer' is om zoveel mogelijk meiden achter je aan te hebben. Leuk joh, om te kijken met hoeveel meiden je kan omgaan tot er een bitchfight uitbreekt.

Oke, nu ben ik misschien een beetje aan het doordraven, want de film was wel degelijk leerzaam. Het is alleen jammer dat vooral meisjes niet echt objectief kunnen kijken naar de lichaamshouding van de gozer die ze écht ziet zitten. Het 'handige advies' is dus alleen handig als je een vriendin moet helpen. Voor jezelf echter not so much..

Damnit, nu ben ik vergeten wat het punt was dat ik wilde maken .
Het kwam er volgens mij op neer dat .. mannen moeten echt een keer ophouden met dat vage gedoe. Als ze een One Night Stand willen moeten ze dat maar gewoon duidelijk maken. Er zijn vast ook genoeg vrouwen die geen zin hebben in de nasleep van een nachtelijk avontuurtje en het dus helemaal niet erg vinden om 'een deal' te sluiten of whatever. -*is tegen One Night Stands dus zou niet weten hoe zulke mensen dat soort dingen 'regelen'*- Maar geef een vrouw geen valse hoop, jullie hebben geen idee hoe slopend het is om jezelf constand maar dingen wijs te maken, alleen maar om je niet te hoeven realiseren dat je maar een speeltje was voor die gozer..
En vrouwen.. wij moeten niet elk detail van een ontmoeting analyseren. Er is geen enkele man die bewust een dubbele betekenis legt in synsche woorden die op zich al een dubbele betekenis lijken te hebben. Just have some damn fun, just like the guys are doing!
-I wish it was that simple..-

Er zijn geen regels in de datingwereld. Want misschien belt hij niet omdat hij denkt dat jij hém niet ziet zitten, en is hij bang om af te gaan. Of hij is écht je telefoonnummer kwijt.. you'll never know. Maar hoe het ook gaat, er zijn altijd uitzonderingen op de regels. Ondanks al de gebroken harten, tranen, ontelbare keren luisteren naar je favo nummers, jankfilms en bakken B&J's.. Ergens is er die ene persoon, jouw uitzondering.

Mood: Thoughtfull..
Eating & Drinking: Selfmade Muffins! & Pepsi
Listening to: Every Evenue - Between you and I (factor OMG )

Groezrock

2009-04-17T01:00:00.000+02:00

GROEZROCK WAS GEWELDIG!!
Op één minpunt, die toch wel heel erg groot is, na...

Dus, Groezrock. Een hele beproeving, want hoewel ik me door niets en niemand tegen zou laten houden om te gaan, was ik toch wel een beetje nerveus om alleen te gaan. Ik bedoel, er lopen behoorlijk veel mensen daar. En sowieso, wat als ik zou verdwalen?! Ik ben echt heel goed in worst case scenario's verzinnen..
Maar die zorgen waren voor niets. In de trein kwam ik 3 ontzettend aardige gozers tegen.

Meet: Timothy, Has en dude die me eng aan zat/lag te staren. De laatste hoorde trouwens niet mij Tim en Has..
Ik had ze al zien staan op Station Rotterdam Centraal, nog voor we in de trein zaten dus , en ik wist gewoon dat ze naar Groezrock gingen. Dus ik ben heel tactisch bij hun in de tussencoupé gaan staan. Waar we natuurlijk met elkaar aan de praat raakte.
Er was ook nog een oudere gast bij hun, die gewoon al 16 jaar over zijn vervolgstudie doet . Met zijn drieën zijn ze echt enorm grappig, en de uren in de trein en bus en het lopen.. waren ook enorm snel voorbij. De laatste keer dat ik zo'n lol had in een trein, was samen met Kim. ("Het is groen!!")
Wat trouwens wel raar was, ik wist niet dat er van die voedselkarretjes door de trein reden!

Het was voor mij de eerste keer op een festival, en ik kan je vertellen, het was me een ervaring. Ik heb op één dag Nederlands, Spaans, Duits, Frans en Engels gelul om me heen gehad. Koppijnverwekkend!! En niet te vergeten de types waarbij je je afvraagt: what the fuck doe jij hier? De wannabe's, de wemo's...
Op zich nog niet zo erg. Die zijn erg op zichzelf en het enige waar je last van hebt is het feit dat ze soms vuil naar je kijken omdat jij niet mee gaat in die immense trend rondom emo. Maar op het moment dat ze tussen mij en 'mijn' band in komen te staan.. jaaa.. dan heb je een probleem.
Het zit zo. Sinds Tokio Hotel is er een enorme Hype rond emo-boys, scene-boys, en banddudes. Ik geef toe, ik heb ook een zwak voor gozers met een emo-kapsel, dat begrijp ik helemaal. Maar waarom moeten ze nu ineens wannabe-fan worden van mijn favo bands?!
Na hun optreden had ETF een sign-sessie. Dát was dus hetgene waar ik maanden op heb zitten hopen. Kom ik daar, rúim een half uur vantevoren, staat het vol met gillende, hypere, wannabe, opgedoft, in rokjes geklede huppelkutjes. Sorry, maar alleen daarvan werd ik al pissed. Ok, je mag best een rokje dragen. Maar niet als het regenachtig en fucking koud is. Doe even normaal mensen.
En duwen! Seriously, het was TH-fangirl-attack all over again. En geloof me, dat wil je echt niet meemaken. Maar ik stond er dus wel mooi tussen. Tim, Has en Bart waren nog steeds buiten in de rij. Ze hadden tegen me gezegd dat het nog wel even kon duren voor ze hun tent op de camping hadden staan en binnen zouden zijn. Anders had ik het optreden van ETF gemist, én de signing. De signing was echter wel een grote beproeving op mijn zelfcontrole. Al die troela's om me heen werken me erg op de zenuwen en ik kreeg serieus wurgneigingen. En het duwen is gewoon om gek van te worden. Al helemaal als ze dan omroepen dat als het geduw niet ophoud, dat ETF dan eerder opstapt.
Maar ik hield me in. Okeeee.. ik heb één meisje even uitgescholden omdat ze voor aan het dringen was en ik daar alles behalve van gediend was. Nog 3 mensen te gaan, en dan was ik aan de buurt. En toen kwam de genadeklap; wéér begonnen ze naar voren te duwen, ondanks de laatste waarschuwing. Ze stonden abrupt op, en liepen aan.
Ik had het niet meer. Ik kon wel janken. Maar in plaats van ter plekke om me heen te gaan slaan -om die emofaces eens flink in te deuken- uit pure frustratie en woede, ben ik op de grond gaan zitten om de hoek, en heb een peuk op gerookt. Zie je nou wel, is dat roken toch nog ergens goed voor.
Dus, ondanks dat ik ETF nu eindelijk live heb gezien, een band-shirt heb en op 3m afstand van de band was, heb ik geen handtekening en kon ik ook niet met ze op de foto. Dat was echt vet balen. Hopelijk hebben al die wemo's volgend jaar een nieuwe hype waar ze aan mee kunnen doen, want ik denk niet dat ik me nog een keer zo goed kan inhouden als deze keer.

Volgens jaar wil ik ook echt een heel weekend blijven. Dit was ook gaaf, maar ik baalde dat ik gebonden was aan de bustijden vanuit Meerhout. Ook Timothy was het er niet helemaal mee eens, omdat ik hem verteld had dat ik baalde dat ik de laatse 4 bands niet kon zien omdat ik dan nooit thuis zou komen. Als ik een campingkaart aan zou kunnen komen, mocht ik wel bij hun in de tent slapen en dan de volgende morgen weg.
Tja, verleidelijk aanbot. Misschien zou het een domme actie geweest zijn omdat ik die gozers nog geen dag kende, maar ik weet mannen goed in te schatten -dankzij mijn o zo geweldige levenservaringen-, en die gozers hadden echt geen kwaad in de zin. Het was heel lief aangeboden, maar Groezrock is zo geregeld dat je alleen een campingkaart kan kopen tegelijk met je gewone kaartje. Tja, het overnachten zat er voor mij dus niet in. Volgend jaar beter.

Het is trouwens ook verbazingwekkend hoe veel lef die gozers op zo'n festival hebben. Mede dankzij de lading bier die ze er naar binnen werken. Het maakt niet uit welke kant je opkijkt, er is altijd wel een gozer die naar je staat te grijnzen.

Uitspraak van de dag

Belg: *blablabla* -vlaams accent-
Timothy: "Praat nou eens normaal man!"
Belg:
Bart, Has en ik: *dood*

Mood: exhausted
Drinking: cola
Listening to: the silence..

extreme home make-over

2009-04-16T18:27:00.005+02:00

Morgen begint Groezrock, en ik ga er heen. Tenminste, zo ziet het er nu naar uit. Ik heb een week van schoonmaken, verbouwen en het in elkaar zetten van onmogelijk doelloze dingen (zoals een schommelbank..) achter de rug. Slecht geslapen en enorm veel stress om een boek. -Alleen ik kan stressen om een freakin' boek.- Maar gelukkig is het goed afgelopen. En zo kom ik op het volgende stressende, dat was het laatste boek in mijn boekencollectie die ik nog niet gelezen had. Dus ben ik eergisteren uit frustratie maar helemaal opnieuw begonnen met de 15-delige serie, en ben nu over de helft van deel 3.

Ma's schoonmaak-, opknap- en opruimtik is nog niet opgehouden. De tuin ziet er nu als nieuw uit en alles is schoner dan het ooit geweest is in de 3,5 jaar dat we hier wonen, en nu is ook de badkamer -die al half gerenoveerd was met nieuwe meubels- ten prooi gevallen. Ze is momenteel het bovenste gedeelte van de muren aan het verven. Hoe ze op het idee komt; ze vind 2 emmers verf en denkt gewoon net zo lang na over wat ze zou kunnen verven, tot ze iets weet. De badkamer dus.
Ik hoop echt dat dit de laatste ronde is, want ik voel me nu net een personage in 'extreme home make-over'.

So.. morgen dus naar Groezrock. Je hebt geen idee hoe nerveus ik ben. Ik kan niet wachten om ETF eindelijk live te zien! Ik heb het kaartje al maanden... Ma is het er niet helemaal mee eens dat ik in m'n eentje naar dat festival ga. Met de trein. En dan ook nog terug 's avonds.
Volgens mij vergeet ze nog steeds zo nu en dan dat ik geen 10 meer ben, en dat ik wel vaker alleen ver van huis ben geweest. Neubrandenburg bijvoorbeeld. En dat was niet een dag maar een half weekend. En Brussel, een heel weekend, waarbij ik een héél weekend op de koude grond voor een concertzaal heb geslapen. Ik weet heus wel dat ik niet met 'vreemde mannen' mee moet gaan naar weet ik veel waar. -En dat ik geen snoep aan mag nemen van perverse ventjes en geen breezer in ruil voor een blowjob aan moet nemen..- Echt, ik red me wel.
In ieder geval is het momenteel onmogelijk voor me om naar ETF te luisteren zonder helemaal te flippen. Dat maakt me nog zenuwachtiger dan ik al ben, en daar heb ik geen zin in. Dus, lezen maar.
Shannen ligt momenteel helemaal dood op de bank, geen idee wat die heeft uitgespookt vandaag. Waarschijnlijk wíl ik het nieteens weten..

Mood: Nervous
Eating & Drinking: vage macaroni shit & cola (standaard..)
Listening to: There For Tomorrow - Deadlines

De grote schoonmaak

2009-04-13T14:26:00.008+02:00

De afgelopen dagen heeft ma echt een schoonmaaktik. Alles moet schoon. Van de zolder, tot onze overwoekerde tuin...
Het begon eigenlijk met de keuken. Bij de handvaten was het een beetje vies, dus ging ze er met een doekje overheen. En toen bleek dat de kastjes baby-blauw-achtig zijn. Dat was een hele ontdekking..
Net hebben we een hogedrukspuit gehaald, en nu is ze bezig met de tuinmeubelen. Je wil écht niet weten hoe die eruitzien. Maar het begint er alweer een beetje uit te zien zoals het hoord.

Maar we hebben het wel even over mijn moeder die nu dus bezig is met een hogedrukspuit. Wat doet ze nou, ze laat een stoel op de slang van de spuit vallen. Resultaat: gaatje in de slang. Oke, dat tapen we wel even dicht. Resultaat: slang klapt kapot.
Dat was zo voorspelbaar.
Gelukkig mochten we hem omruilen, en staat ze nu vrolijk de tafel schoon te spuiten.

Er zijn de afgelopen dagen behoorlijk wat rare uitspraken gemaakt door Shannen, maar ik kan zo even niet al die blaadjes waar ze opstaan vinden, dus dat edit ik er dalijk wel in .

Update over Hope
Na veel gezeik is het eindelijk gelukt om in Amsterdam een chirurg te regelen die Hope wel wilde opereren. Hope had 3 spuiten nodig om onder narcose te komen. Vlak voor hij in slaap viel probeerde hij als nog de chirurg aan te vallen. Hij mag ook niet meer teug komen daar, tenzij het dus mis gaat. Maar het gaat nu wel goed met hem. Hij heeft niet meer gebloed. Wel hebben ze zijn reed kaal geschoren, wat er op zich best zielig uitziet . Zijn medicatie bestaat uit 12 pillen per dag en hij durft bijna niet meer te kwispelen. Volgens mij voelt hij zich behoorlijk naakt ofzo...

Uitspraken van van de dag

Ma en ik trekken een boompje in de tuin uit de grond..
Ma: "Ik voel'm. Hij komt!"
Ik: "omg." *lmfao*

Shannen en haar geniale theoriën..
"Kip komt uit het ei. Ei is vegetarisch. Dus kip is vegetarisch."

mood: damn tired
Drinking: cola
Listening to: die irritante hogedrukspuit

So much for IC

2009-04-10T10:58:00.002+02:00

Wat zijn wij mensen egoïstisch. Wat zijn wij mensen gehecht aan onze vrije dagen.

Hope heeft nu al weken last van 'iets' in zijn anus. Omdat we twee verschillende conclusies hebben gehad van twee verschillende dierenartsen, weten we niet meer wat we ervan moeten zeggen. Maar, hetgene wat hij heeft, lijkt nu -ondanks de medicatie die hij nu al twee weken slikt- 'geklapt' te zijn. Hij bloedde net enorm, en we hebben zelfs 'iets' opgevangen.
Ma raakte volledig in paniek en we zijn gaan bellen, maar kregen niemand te pakken. De Universiteitskliniek voor gezeldschapsdieren in Utrecht, waar we eigenlijk dinsdag een afspraak hebben, zou 'extreem druk' zijn en we moesten het later nog eens proberen. -we kregen een of andere bot aan de lijn- Nu blijkt het dus dat daar gewoon niemand aanwezig is en dat die bot de hele dag door blijft draaien. Lekker is dat, als je spoed hebt!
Nu komt het erop neer dat niemand bereid is om hem te helpen, tenzij hij echt dood ligt te gaan.
Ik heb ook op bokt en bericht geplaatst, omdat ik probeerde een spoednummer aan te komen van de universiteitskliniek, en die mensen zeggen dat ik naar de plaatselijke dierenarts moet gaan. Maar die mensen snappen niet dat die gevallen zoals Hope niet aannemen, en dat we dáárom naar de universiteitskliniek moeten.

Associaal, dat de mensen van die kliniek Hope niet willen helpen omdat hij er niet zó slecht aan toe is dat hij dood gaat. Want het is Goede Vrijdag, ze hebben vrij vandaag. Dus, tenzij hij dood ligt te bloeden, willen ze ons niet helpen.
Waarom worden die mensen specialist, als ze spoedgevallen nieteens willen helpen?

Flodder

2009-04-08T16:23:00.003+02:00

Soms heb je van die dagen waarop niemand zin heeft om iets te doen. Je hebt geen zin om om te kleden, make-up op te doen, wat dan ook.
Ma en ik hebben zo'n dag. We moesten even naar de mcd enzo, maar hadden bijde niet echt zin om om te kleden. Dus, zijn we gewoon in trainingsbroek gegaan. En dat ziet er echt niet uit..
Nu vinden we dat allebij niet zo erg. Het grappige is, er werkt een jongen in de mcd die Shannen behoorlijk leuk vind. Ze gaat dan ook zo vaak mogelijk mee naar de mcd. Dus, die jongen heeft mij én ma al eens met die jongen gezien. En ma en ik zijn types die een half uur lang voor een schap kunnen staan zonder wat mee te nemen omdat het uiteindelijk toch niet is waar we zin in hebben. En zonder twijfel herkend die gozer ons zo ondertussen wel, al zouden we alleen gaan. En er is niks leukers dan je zusje irriteren. Maar Shannen was op school, dus ik kon niets directs doen..
Lang leve de mobiele telefoons met camera.
Shannen zit nu nog op school, maar ma gaat haar dalijk ophalen en dan heb ik een leuke 'verassing' voor haar . Waarschijnlijk gaat ze me vermoorden en durft ze voorlopig niet meer naar de mcd, maar ok..

Ik heb echt al de hele dag koppijn. Echt fucked up. En Ben & Jerry's mag dan wel het perfecte medicijn tegen een gebroken hart zijn of een depressieve bij, het helpt niet echt tegen een zeurend hoofd. Dus, ik ga nu even liggen voor ik de honden weer uit moet gaan laten. Misschien dat dat helpt..

Mood: zoals gewoonlijk I guess..
Eating: Ben&Jerry's!!
Listening to: Escape the Fate

2009-04-06T11:24:00.002+02:00

Roken + geen conditie + hardlopen = not done

Oke, ik heb zojuist mijn eerste hardloop-ervaring achter de rug en ik kan je vertellen, 25min zijn lang als je geen conditie hebt en dan ook nog eens rookt. Na een kwartier dacht ik dat ik zo onderhand wel op't einde zat. Niet dus. En ik dacht er serieus aan om hem gewoon stop te zetten en naar huis te gaan, woensdag weer een dag.
Maar, uiteindelijk heb ik hem toch helemaal uitgelopen. -Ik loop met podrunner, van iTunes.- And that felt good .
Ik vraag me echt af hoe lang ik dit vol ga houden.. -niet lang =']-

Ik heb een nieuw idee voor m'n tattoo.. Mijn Wiccanaam in Tengwar bij de lilly's. Ik moet er nog even over nadenken en even wat research doen, maar ik heb genoeg tijd .

Mood: exhausted
Drinking: Cola
Listening to: silence...

Goed voornemen...

2009-04-03T23:27:00.003+02:00

Meestal hebben mensen in het begin van het jaar -dus rond 1 Jan.- goede voornemens. Ze willen stoppen met roken, gezonder eten, gaan sporten.. De motivatie zit er in het begin goed in. Maar na een week begint dat vaak al af te takelen. 'Ik doe het morgen wel' of 'volgend jaar beter' is wat je dan te horen krijgt.
Dat is één van de redenen dat ik dit jaar niet aan goede voornamens heb gedaan. Want uiteindelijk stop je ermee en dan voel je je alleen maar belabberder dan ervoor.
Maar, ik wil al heel lang gaan hardlopen. Maarja, ik rook, heb totaal geen conditie en één van mijn excuses om het steeds maar uit te stellen was dat ik niet weet hoe ik het op moet bouwen. En de keren dát ik -eenmalig- de deur uit ging met het optimisme om minstens een uur weg te blijven, kwam ik zo dood terug dat ik er minstens een maand nieteens meer aan dacht om nog eens te gaan hardlopen. No way.
Maar, de mensjes op mijn favo forum zijn zo geniaal om een topic over hardlopen te beginnen. Met daarop niet alleen een link naar een site waar je complete schema's kunt krijgen om je conditie op een veilige manier op te bouwen, maar ook goede muziek om op te lopen en workouts in de vorm van muziek!!
Ja, dan kan ik er natuurlijk niet meer omheen . Helaas..
Dus, maandag ga ik beginnen met hardlopen. Mijn 'goede voornemen' van 2009. Beetje laat, maar beter laat dan nooit.
Ik kan je wel nu alvast zeggen dat ik niet bepaald verwacht dat het me gaat lukken om het allemaal vol te houden en eigenlijk verwacht ik dat ik er binnen een paar keer al mee kap. Maar ik kan beter positief blijven. Het word vast hardstikke leuk. *kuch*

De dag begon eigenlijk niet echt soepeltjes. Maar volgens Robert weet je niet wat vrede is zonder een beetje -veel- oorlog, dus laat ik maar niet klagen. Maar ondanks dat, was het toch heel gezellig vandaag. Shannen heeft met d'r 'crush' van de MCD gepraat omdat de B&J Cookie Dough niet meer in het vriesvak stond en ik haar had opgedragen om aan hém te gaan vragen of het misschien nog op voorraad was. Niet dus. Hij mag blij zijn dat Shannen een soort van crush op hem heeft, anders had ik hem gewurgt. -Ik heb nog steeds last van een beetje wurgneigingen dankzij die o zo geweldige grap van Alex...- En, ik ben voor het eerst in een aanal weken weer bij Jo geweest. Niet lang, ma met d'r avondklok , maar het was weer even 'zoals vroeger'. -Zover een jaar geleden telt als 'vroeger'.

Uitspraken van de dag
Ik: *kijkt in spiegel* "Hee, m'n haar is paars!" *heeft zonnebril met paarse glazen op*
Ma: "Ja duh."

Ik: *trekt haar van Shannen's legging* "Shannen, scheer je benen."
Shannen: **

Robert: "Nee, ik heb geen scooter. Ik heb een hekel aan scooters. Ik heb een brommer."

En nee, ik ben niet zo lullig dat als ik zelf iets doms zeg dat ik dat hier niet neerzet. Moet wel eerlijk blijven natuurlijk.

Mood: I honestly don't know..
Drinking: energie
Listening to: There For Tomorrow - Deadlines

How to make Cher freak out?

2009-04-03T01:43:00.008+02:00

1 April. Wat heb ik een hekel aan 1 April. Seriously, je hebt geen idee hoe erg ik die dag haat nu.. Ik zou wel iemand kunnen wurgen.

Sommige mensen weten van mijn 'addiction' aan Alex -die Alfanso blijkt te heten.. Fonzy!!- die op YouTube meedoet aan Project 365. Elke dag maakt hij een video. En ik kijk elke dag. En ik lig elke keer weer in een deuk.
30 Maart was echter niet zo grappig. In één video kreeg ik te horen dat hij een vriendin had, én dat zij zwanger was!!

Mijn reactie:
"OMG YOU GOTTA BE KIDDING ME?! SINCE WHEN DOES HE HAVE A DAMN GIRLFRIEND!? AND SHE'S PREGNANT!!??! NO WAY."

Ja.. toen was ik niet zo blij..
Dus, ik vertel iedereen over mijn 'ontdekking', nog steeds in total shock. Ik kon gewoon niet aan het idee wennen. Schattige Alex, die nota bene bang is voor kleine kinderen, word vader!? There's just no way..
Niet dat iemand zich ook maar intesseerde voor mijn nervous breakdown, wat boeit het nou dat die gozer vader word, laat staan dat hij een vriendin heeft? -Nou, mij boeit het heel erg!-
Het idee dat het een 1 April grap was schoot een enkele seconde door mijn hoofd, maar het was pas 30 Maart, dat kon niet.

2 April
Alex: "We have some more exciting news.."
Alex & Amanda: "APRIL FOOLS!"
Ik: "OOOW MY GÓD!!!"

Seriously, I wanted to hit him, so f*cking badly. Als hij in Nederland had gewoont... Nee, hij is te schattig. Ik zou niet kunnen .

Ik ben nog nooit zo hard in een 1 April grap getrapt. Het is gewoon beschamend! Ik heb hem wel meteen een mail gestuurd. Hij zou acteur moeten worden. Hij kan me acteren ...
En ik nog heel blij denken dat ik niet in een extreem domme grap ben getrapt. Wat er wel niet gebeurd als je te vroeg juicht, terwijl ik er al ingestonken was nog voor het daadwerkelijk 1 April was .
Maar ik zeg je nu alvast, wanneer ik naar Amerika ga, ga ik hem opzoeken en dan pak ik hem zo hard terug.

Links
Alex z'n YouTube kanaal » SoarOfTheConchords
Project 365 van Alex (Fonzy!!)
Alex z'n site » www.SoarOfTheConChords.com

Mood: f*cking angry
Drinking: cola
Listening to: Krezip - Sweet Goodbyes

2009-04-01T15:16:00.008+02:00

To do list
× Ervoor zorgen dat ma niet meer pissed is
× Honden uitlaten
× Meegaan met boodschappen doen
× Ervoor zorgen dat ma niet meer pissed word
× Met ma en Shannen eten op't terras
× Ervoor zorgen dat ma niet pissed word
× Onderwerp verzinnen om op m'n blog te zetten

Oke, met dat laatste heb niet zo'n succes.. Want hoewel het vandaag 1 April is *huiver* zijn er nog geen debiele grapjes, die echt nergens op slaan, uitgehaald vandaag. -Helaas is de dag nog niet voorbij... *tum tum tumm*- Tenzij die episode van ma een grap was. -Dat zou echt niet grappig zijn.-
Wél heb ik waarschijnlijk 'die knappe jongen van de mcd' gezien vandaag, waar Shannen het regelmatig over heeft.

Ma: "Shannen, ga je mee boodschappen doen?"
Shannen: *zit al klaar in de auto*

Maar ik heb nog geen nieuwe lenzen, dus ik heb hem niet echt 'gezien', zeg maar . Nu heb ik wel iets waar ik Shannen mee kan irriteren.. -En een excuus om met Shannen naar de mcd te gaan en B&J's te kopen .-

Over 16 dagen is Groezrock!!
Ik kan echt niet wachten, eindelijk Escape the Fate live zien! Hopelijk zijn zij nog niet ontdekt door alle wannabe-groupies, dat zou echt klote zijn. -Je weet wel, van die geplamuurde huppels die ineens de kolder in hun kop hebben en ontzettend graag wat met een punk/rock-bandlid willen. Om ziek van te worden.-
Ook YouMeAtSix komt, Taking back Sunday en nog veel meer natuurlijk, maar ik ga stiekem alleen voor Escape the Fate.. én de gezelligheid!
Alleen vervoer word nog een beetje lastig. Ik vind het absoluut niet eng of erg om met de trein te moeten -niets is fijner dan met muziek op een beetje naar buiten staren voor een paar uur- maar ik denk dat ma het er niet zo mee eens is -ookal ben ik al eens in m'n eentje naar Neubrandenburg geweest-. Maar ik heb echt al maanden dat kaartje, dus ik ga, hoe dan ook!

Uitspraken van de dag
Ma: "Willen jullie ook soep enzo?"
Ma & ik in koor: "Nee, doe maar meteen het toetje."

Ik: "Shannen heeft altijd ruzie met iedereen."
Shannen: "Niet waar!"
Ma: "Ow nee, en Wieteke dan?"
Shannen: "Nee met Wieteke had ik het uitgemaakt!"
Ma & ik: *face plant*

Mood: onrustig
Drinking: energie -niet zo slim waarschijnlijk..-
Listening to: radio 538 o_O'

Defloration of Hope

2009-03-31T10:11:00.004+02:00

Hope -onze Bordeaux-dog had al een tijd last van z'n anus. Bloed bij z'n ontlasting en een of andere bult die eruit kwam nadat hij zijn ontlasting had gedaan. Dat is natuurlijk niet goed.
Eerst hadden we te horen gekregen dat het waarschijnlijk een aambei was. Dus, ma in de weer met zalf, maar het werd niet minder. Nog een kier naar de dierenarts. Toch waarschijnlijk een poliep. Ma over de zeik. Zij doet die operatie niet dus moesten we rond gaan bellen om te kijken wie die operatie wel zou doen. Nou, hier in de buurt dus mooi niemand. Ma nog meer over de zeik. Uiteindelijk vonden we een kliniek in Oud-Beijerland waar ze het wel zouden doen, als het een poliep zou zijn.

Vanmorgen stond ik dus rond half 8 naast mijn bed. En voor de mensen die mij niet persoonlijk kennen, dat is echt een wonder. Niet dat ik bepaald bij kennis was, maar dat terzijde..
Ooit een Bordeaux-dog met zijn hoofd uit het raam zien hangen?? Dat is echt grappig, met die hangwangen in de wind .

De dierenarts.. Tja, dat was een man. Hope en mannen gaat niet samen. Dus, uit voorzorg vroeg ik al om een muilkorf of iets dergelijks, zodat de dierenarts niet gebeten zou worden.
Dierenarts: "Nou laten we eerst zo maar kijken, dat kan altijd later nog."
Oke.. als jij het zegt. Ma en ik stonden al te lachen: dit gaat grappig worden!
Niet dus. Hij gromde nog niet eens! Dat was echt een diepe telleurstelling voor ma en mij. Wij heel nonchalant zeggen dat hij een hekel heeft aan mannen, en dan geeft hij geen kik. En dat terwijl die vent al net zo nonchalant gewoon zijn vinger in Hope z'n reet stak.
Hope, je hebt ons echt telleurgesteld. We dachten nog wel dat je die vent op z'n minst zou proberen aan te vallen.
Die dierenarts zegt voor 99% zeker te weten dat het een ontsteking in de anaalklieren is. Er kwam echt een hoop zooi uit z'n anus, dat wil je niet weten. Echt ranzig. Maar in ieder geval, hij moet nu 2 weken een antibioticakuur volgen, en dan weer terug zodat die man weer z'n vinger in Hope z'n reet kan steken. Om te kijken of het minder is natuurlijk .

En echt, ik ben zo moe nou. Ik heb misschien 4u geslapen vannacht..

Mood: slaperig.
Drinking: goedkope wannabe-cola
Listening to: my own disturbing thoughts

2009-03-30T23:00:00.004+02:00

Waarom realizeren mensen pas wat ze hebben, als ze het kwijt zijn?

Toen ik weer langs de Gaarde -Edudelta College- kwam en richting bushalte liep, realiseerde ik me dat ik vorig jaar niet kon wachten tot ik in de bus naar huis zat. Ik rende zowat naar de halte en stond ongeduldig in de verte te turen tot de bus er eindelijk was. Maar nu zou ik niets liever willen dan nog een middag op die debiele middelbare school. En dan niet zozeer om het leren, want laat ik eerlijk zijn, ik heb nooit meer gedaan voor school dan het hoognodige. Maar het was wel altijd heel gezellig, en dan vooral de pauzes .
Maar ik snap niet waarom iedereen zo blij is dat ze van de middelbare afzijn, eindelijk, terwijl ik het er echt naar m'n zin had, de laatste twee jaar.. Ik heb ook echt nu al zin in de reünie -had ik bij de diplomauitreiking al -, ik kan niet wachten om te zien wat er allemaal van die mensen terecht komt -en of ik een beetje in de buurt kom met m'n voorspellingen -.

Gelukkig blijkt 'onze boom' er nog te staan. Ik was echgt enorm opgelucht toen ik dat hoorde. Maar het is maar de vraag hoe lang het duurt voordat die weg is. Want alles veranderd, dat is één ding dat ik het afgelopen jaar geleerd heb.

"What have you done?!"

2009-03-28T14:12:00.013+01:00

Wat gebeurd er als mijn moeder grijs word?

Ma ging vanmorgen even langs bij Ronnie, een kapper. Alleen om koffie te drinken. Maar hij had een nieuwe kleur verf, wit, net als Pink, en hij haalde ma over om het uit te proberen.
En toen was het grijs.

Helemaal in paniek is ze naar huis gegaan en hier aangekomen heeft ze meteen andere verf eroverheen gegooid. Ze was écht grijs! Ik dacht, laat ik lief zijn, ik geef haar mijn beanie, maar dat was niet genoeg. Ze had een afspraak met Frank, en die mocht haar niet grijs zien!!
Dat houd ook in dat ik er geen foto van mocht maken

Het is nu weer blond, en ze is gewoon naar Frank gegaan, maar haar ervaring 'grijs zijn' was niet succesvol. Als ze al zo reageert van verf, wat als ze écht grijs word??
Ik denk dat ze op haar 80e nog steeds haar haren blond verft. Grijs is echt niets voor haar..

Uitspraken van de dag
Shannen: "Ik wil niet op een drijvende boot! Ja, wel op een drijvende boot maar, ik bedoel, hij gaat rijden.."

Shannen: Hoi mama.. hoe ist heeet.. ik hou zo van jou joh...
Ma: wat mot je.
Ik: *dood*

Mood: hongerig..
Eating: zelfgemaakte croissantjes <33
Listing to: muziek die Shannen aan het luisteren is

Doelloos..

2009-03-27T03:15:00.003+01:00

"Wist je dat net zoals de vingerafdruk, de tongafruk bij ieder mens uniek is?"
Ik niet in ieder geval. Ik vraag me echt af wie daar achter gekomen is..

Als je iets 'leuks' zoekt om op je blog te zetten kom je echt rare dingen tegen. Mensen raden je aan om over grappig uitziende bomen te schrijven, foto's van koeien, wat je de hele dag hebt gegeten, hoeveel alcohol je hebt gedronken in een week tijd, wat je leuk vind aan je voeten, manieren om je huisdier gek te maken, creatieve manieren om hoofdpijn te veroorzaken en weet ik veel wat voor onzin. Er zijn echt een stel mensen op internet die geen leven hebben..

♥ Obama

Nooit gedacht dat ik wat over een president zou schrijven...
Anyways, Barack Obama heeft een heel plan opgesteld om de economie in de wereld te herstellen, zoals de meeste mensen wel zullen weten. - Ik weet het eigenlijk alleen omdat Robert en ik de krant gingen lezen ^^' - Hij is vastberaden om iedereen op de hoogte te stellen van zijn plannen, en is dus ook via internet vragen gaan beantwoorden van burgers in Amerika. Nou, ik kan me niet herinneren dat Bush ooit zulke acties uithaalde..
In ieder geval, hij kreeg ook de vraag of het misschien legaal zou worden in Amerika om te blowen. Erg origineel. Het zou de mensen vrolijker maken, zodat ze meer zouden gaan werken. Ik ben het er met Obama mee eens dat het niet zo' n goede strategie zou zijn om blowen legaal te maken. De Amerikanen die legaal willen blowen, zullen maar naar Amsterdam moeten komen.
---

Ik heb eigenlijk totaal niks nuttigs te zeggen, en aangezien het vandaag boodschappen doen met ma is -en ik moet ook écht nieuwe lenzen gaan halen...- kan ik maar beter gaan slapen..

Going once.. Going twice..

2009-03-25T23:04:00.007+01:00

Er gebeuren heel wat rare dingen in de wereld. Zo zijn er meer sektes dan je je voor wílt stellen, worden er dagelijks ontelbaar veel mensen vermoord, gaan er dagelijks mensen dood aan onverklaarbare dingen, vrouwen worden besneden omdat ze van hun geloof niet mogen genieten van sex, steniging, uithuwelijken.. en een heleboel meer.
Dat minderjarige meisjes worden uitgehuwelijk -of verkocht voor seksuele doeleinden- vind ik echt te bizar voor woorden, en kan er met mijn verstand ook niet bij dat een persoon zijn kind kan verkopen or what so ever. En toch gebeurd het..
Maar, schijnbaar is er nu iets nieuws. Het is algemeen bekend dat mannen het behoorlijk stoer vinden als ze de eerste zijn van een meisje/vrouw. Dat heeft met het oerinstinct te maken, zeggen ze. -Ik denk eerder dat de man gewoon zoiets heeft van: "Als ze nog nooit sex heeft gehad kan ik nooit slecht zijn!" ofzo..- En, of het nu illegaal is of niet, er zijn mannen die ervoor betalen om een meisje te mogen ontmaagden. En nu heb ik het niet over de vrouwvriendelijke praktijken -en ook niet de Japanse Mizuage- maar echt de.. perverse. De nieuwste ontwikkeling is echter dat jonge vrouwen hun maagdelijk aanbieden!! Serieus dat stond gewoon in de krant! Geen idee wie het verzonnen heeft om vrijwillig een onbekende man te laten betalen voor je maagdelijkheid, maar ik vraag me af of dat wel zo'n goede ontwikkeling is voor de maatschappij.. Ik ben het er persoonlijk niet bepaald mee eens.

♥ How does he do it??

Robert krijgt het elke keer weer voor elkaar, om terwijl hij New Moon van Stephenie Meyer aan het lezen is, voor een goed of spannend stuk te stoppen. Echt, ik snap niet hoe hij het doet. Eerst het stuk voor Bella Laurent op de open plek tegen het lijf loopt, en nu weer het stuk voor Bella een tweede breakdown krijgt als het erop lijkt dat ook Jake haar in de steek laat. Hij zou me moeten leren hoe hij dat doet, want ik ben er juist goed in om de goede stukken te vinden zodat ik niet meer kan stoppen met lezen.. Haha, het blijft grappig dat hij het nu eindelijk aan het lezen is. Ik heb er bijna een jaar om moeten zeuren xD.

Fail

2009-03-25T01:17:00.004+01:00

Oke.. Ik ben denk ik iets te enthousiast geweest met het veranderen van de Template, want nu heb ik de oude totaal verwoest. Ook echt alleen omdat de code van de Template die ik eigenlijk wilde gebruiken het niet deed.. -slimme mensen, zeggen dat je de code alleen maar hoeft te plakken en dan ben je klaar. NIET!- Geen van alle templates doen het trouwens.
Dus.. dit was mijn plan B XD
And.. I kinda like it, so I think I'm just gonna edit this one...

-xxx-

Note :..
Ik weet dat de mediaplayer fucked is, maar het is like 4.32 AM en het lukt me gewoon niet om hem aan de rechterkant te krijgen. Werk er morgen -straks dus- wel aan verder..

Here we go again...

2009-03-24T17:44:00.001+01:00

Nou.. zoals sommige mensen weten, heb ik een poging tot een Project 365 gedaan. Maar om nu elke dag een foto te maken, ook als ik echt geen flikker uitvoer, werd me een beetje té. Dus, ik begin opnieuw, maar dan zonder deadlines en regeltjes. Gewoon een blog voor de lol.
Natuurlijk blijf ik foto's maken van alles wat ik doe. Ik heb een hekel aan foto's, maar vind het belangrijk om alles wat ik meemaak vast te leggen. Want uiteindelijk is alles wat overblijft, je herinnering. Alles veranderd.

Het is eigenlijk best wel obsessief hoeveel waarde ik hecht aan herinneringen. Ik kan er niet zo goed tegen als mensen of dingen veranderen. Dus toen ik laatst naar Robert ging en zag dat ze op de Gaarde -mijn ex-middelbare school- zowat heel het schoolplein hebben verwoest, was dat behoorlijk klote. Zelfs de boom waar Robert, Jo en ik onze initialen in hebben gezet is weg! En daarom ben ik blij dat we er een foto van gemaakt hebben..

Ow well.. so this is a new beginning..
Alles moet nog aangepast worden enzo, dus let maar niet te veel op de layout..

-xxx-